Strona Tuudiego

Dziś miało być o prawie do posiadania broni. Ale chyba nie zdążę skończyć, więc powinno się pojawić w okolicach weekendu, jak wrócę z gór ;)

Jednak żeby się Wam nie nudziło, praktyczna ciekawostka:
Jak mówi łacińska sentencja „Ignorantia iuris nocet„, czyli „nieznajomość prawa szkodzi„. W Polsce szkodzi wielu ludziom, bo mało kto wie, iż stosowanie przez sprzedawców ograniczenia w płatnościach elektronicznych typu: „Płatności kartą realizujemy od 30 złotych” są niezgodne z prawem.


Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz. z 2002 r. Nr 169, poz. 1385

Gdzie czytamy:

Odmowa przyjęcia zapłaty przez akceptanta*, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4, może
nastąpić w szczególności w przypadku:
1) nieważności elektronicznego instrumentu płatniczego,
2) zastrzeżenia elektronicznego instrumentu płatniczego,
3) niezgodności podpisu na elektronicznym instrumencie płatniczym z podpisem
na dokumencie obciążeniowym,
4) odmowy okazania dokumentu stwierdzającego tożsamość przez posiadacza
lub użytkownika w przypadku określonym w art. 10 ust. 1, albo stwierdzenia
posługiwania się elektronicznym instrumentem płatniczym przez osobę
nieuprawnioną,
5) niemożności uzyskania akceptacji dokonania operacji.

*akceptant – przedsiębiorca, który zawarł z agentem rozliczeniowym umowę
o przyjmowanie zapłaty przy użyciu elektronicznych instrumentów płatniczych.

Tak więc:
Umowa miedzy agentem rozliczeniowym a akceptantem zawiera katalog możliwych przyczyn odmowy przyjęcia od klienta zapłaty przy użyciu karty płatniczej. Katalog ten jest otwarty i możliwe jest zastosowanie innych sytuacji. Jednak muszą mieć one związek z instrumentem płatniczym lub osobą się nim posługującą, a nie kwotą transakcji płatniczej ;)

Reasumując, ustalenie limitów na kwotę transakcji jest niedopuszczalne. Jeszcze dziś drukuję sobie podstawę prawną i wsadzam do portfela. Pewnie nieraz się przyda ;)