Strona Tuudiego

Tydzień posuchy jest. Może i nie posuchy jako takiej, ale to ja nie wiem co na świecie dzieje się. Błogi czas nieświadomości wykorzystać także jakoś trzeba, więc za skomentowanie kilku myśli się zabrałem.

Krótka historyjka:

Biedny, młody mieszkaniec Katowic – Tomasz, dziennie o godzinie 7 budzi się, aby zdążyć do zawodówki. O 8 zaczynają się zajęcia. O godzinie 14, kończąc lekcje, jedzie na drugi koniec miasta do warsztatu samochodowego, aby przyrobić parę groszy na utrzymanie. Tomasz jest półsierotą, pomaga mamie w wychowaniu pięciorga swojego młodszego rodzeństwa. O 19 kończy pracę, jedzie do domu, odrabia zadanie domowe, idzie spać. Wstaje o 7…

Ja nie żałuję Tomasza.

Wiem, iż po szkole on będzie na tyle doświadczony, że sam będzie mógł otworzyć warsztat samochodowy. A chyba o to właśnie chodzi: być w życiu przedsiębiorczym i potrafić na siebie zarobić, czyż nie ?

Żal mi natomiast Marcina – człowieka bez wątpienia bogatego, za którego wszystko zrobią rodzice: dają pieniądze, podstawią pod nos obiad, zapiszą na kurs języka włoskiego. Marcin nie wie czym jest praca pełna wyrzeczeń i trudów. Marcin nigdy nie zarabiał. Marcin łatwo wydawał.

Bogaci ludzie tego świata, zaczynali tak jak młody uczeń zawodówki, nierzadko rezygnując ze studiowania. Swoje bogactwo osiągnęli dzięki ciężkiej pracy. Na żadnym Uniwersytecie nie dowiesz się, na jaki model butów w przyszłym sezonie będzie zapotrzebowanie na Francuskim rynku, nie dowiesz się, jak stać się gigantem w sprzedaży niezdrowych hamburgerów. Tego się nie nauczysz. To wyczujesz. Dzięki doświadczeniu, intuicji i przedsiębiorczości.

Gosiu, o tarczy antyrakietowej, czy loterii wizowej poczytasz w książce, owszem, ale z co najmniej dwu letnim opóźnieniem. Bo drogie książki w przeciwieństwie do ogólnodostępnych (w bibliotece) gazet bądź czasopism nie posiadają aktualnej wiedzy, potrzebnej do zdania rozszerzonej matury z WOSu.

Bogaci mają trochę ułatwioną naukę, lecz nie jest to przepaść, która na starcie dyskredytuje uczniów biednych. Nie mówimy tutaj o skrajnej biedocie, bo jak słusznie zauważył mecenasik, ludzie wywodzący się z takich rodzin nie myślą o studiowaniu, ale o jak najszybszym zarabianiu na swoje utrzymanie. Do tego oczywiście NIE jest potrzebne wyższe wykształcenie. Studia byłoby nawet szkodliwe dla takich ludzi.

Niestety, w Polsce istnieje przekonanie o niższości szkół zawodowych i ludzi do nich uczęszczających. Wspomniany powyżej przeze mnie Tomasz, który nie potrafi w języku obcym wypowiedzieć prostego zdania, matematykę zna na poziomie podstawowym, ma lepsze perspektywy zawodowe od absolwenta pięcioletnich studiów biegle władającym dwoma językami obcymi.

Zapotrzebowanie na usługi Tomasza będzie zawsze. Tomasz nie musi się martwić tym, iż nie potrafi języka obcego – po cóż mu to? Tomasz nie potrzebuje ogromnych pieniędzy na kampanię reklamową – wystarczy szyld i fachowość wykonywanych usług – wieść o nim rozniesie się sama. To właśnie dzięki ciężkiej pracy człowiek osiąga sukces zawodowy. W przypadku Tomasza będzie to rozszerzenie usług mechanicznych także do malowania i ‘klepania’ samochodów, później kolejne usługi, kto wie? Może stacja kontroli pojazdów?

Czy biedni naprawdę skazani są na porażkę?
Czy studiowanie jest takie ważne? Czy kończąc ten cholerny Uniwersytet czy jakiekolwiek inne wyższe gówno, jesteś pewien, że przyszła praca da Ci więcej satysfakcji i dochodów niż praca Tomasza ?