Jak sądzicie, ile czasu należy poświęcić, aby na dworcu w Katowicach, około godziny 18 kupić bilet na pociąg? 2minuty? 5 minut? Może 10 minut? Niestety, nie odpowiem Wam na to pytanie – nawet 15 mi nie wystarczyło.

Ale po kolei:

Planowany odjazd pociągu relacji Katowice – Racibórz: godzina 18.09

Godzina 17.50. Hol główny. 3 okienka czynne, przy każdym około 10 ludzi. Mam 19 minut do pociągu, myślę – Zdążę spokojnie. Czekam w kolejce, przede mną 8, może 9 osób. Kolejka powoli, powoli przesuwa się do przodu.

Godzina 17.58. Przede mną jeszcze dwie osoby, słyszę -  Proszę podejść do innych okienek, ja już skończyłam pracę. Zastanawiam się – Do których okienek? Chyba nie do tych dwóch pozostałych, przy których stoi dosłownie 15 osób, pewnie zaraz ktoś przyjdzie …

Godzina 17.59. Jakże naiwne były moje myśli. Okienka dodatkowego nie otworzyli, za to do dwóch otwartych przybyło ludzi. Na oko – już z 20 czeka na kupno biletu.

Godzina 18.00. Cóż mam zrobić? Biletu kupić nie zdążę, z doświadczenia wiem, że nikt przed siebie mnie nie wpuści. Idę do informacji, może po prostu nie wiedzą ile ludzi czeka w kolejce.

- Proszę Panią, są otwarte tylko dwa okienka. Kolejka jest okropna, może otworzą Państwo dodatkowe?

- Proszę Pana, szefa już dawno nie ma.

- Ale chyba szef nie jest potrzebny, aby otworzyć dodatkowe okienko?

- Nie ma ludzi. Poza tym my nie możemy o tym decydować.

-  To gdzie mam kupić bilet, skoro jedna kasę zamknięto, do dwóch kolejnych jest OGROMNA kolejka, a ja mam za 5 minut pociąg ?

-  Bilet trzeba kupić wcześniej. Poza tym, istnieje możliwość kupna biletu u konduktora.

-  Tak, 5 zł drożej.

- Trzeba było przyjść wcześniej.

 
Godzina 18.04.

To nie czas na tłumaczenie. Cóż to zmieni? Pomyślałem i poszedłem na peron 3.

Godzina 18.06.

Bilet kupiłem u konduktora. Za 6,89. 5 złotych drożej niż w kasie.

Godzina 18.09.

Gotów! Drzwi się zamykają. Jadę do domu.

Ktoś może zarzucić: W moim interesie jest przyjść wcześniej, aby kupić bilet. Ile wcześniej? 20 minut wcześniej? Przecież wśród pasażerów są uczniowie, studenci, pracownicy, którzy nierzadko mają tylko kilka minut na kupno biletu!

Brak ludzi, którzy są chętni do pracy to zasadniczy problem kolei. Jakże groteskowo brzmiały słowa „nie ma ludzi”, w sytuacji, gdy jedna kobieta w okienku rozmawiała ze mną, a druga siedziała obok i piła herbatę. Z cytryną, jak zauważyłem.

Czas na zmiany! Czas zmusić kasjerki z mentalnością rodem z komunizmu do zmiany postawy wobec klientów! Co mnie obchodzi, że jej czas pracy dobiegł końca? Niech siedzi przy kasie tak długo, aż rozładuje się kolejka. Nastał kapitalizm, jej praca nie jest ciepłą posadką – lecz mimo to, za drzwiami stoi już kolejka studentów chętnych na jej miejsce. Studentów, którzy rozumieją zasadę – klient nasz Pan!
 

Chyba dojrzałem do tego. Napiszę skargę/prośbę o zwrot 5 nadpłaconych złotych. Dla idei, dla czystego sumienia. Ponadto, niech ”szef” wie, co robią pracownice pod jego nieobecność. Chciałbym, aby coś się zmieniło…

Chyba jestem naiwny.

O autonomię musimy walczyć, oczywiście nie zbrojnie, ale ideologicznie. A jak, dowiecie się TUTAJ

Nie rozumiem zamieszania, jakie sprawiła kartka na drzwiach. Gospodarze bronią się i mówią: „Wydzielona sala na 10 miejsc to bowiem niewielka część lokalu. W drugim pomieszczeniu celowo ustawiono nawet mniej stolików, by łatwiej było poruszać się z wózkami dziecięcymi, a w menu proponuje się porcje dla maluchów.”

Jestem pełen uznania dla właścicieli lokalu. Wyszli naprzeciw oczekiwaniu klientów i stworzyli coś, czego brakowało w mieście – kawiarni (pomieszczenia) bez dzieci. Przedsiębiorca wyczuł niszę, postanowił w nią wejść, a czy był to dobry pomysł – po jakimś czasie sam to oceni. I guzik powinno obchodzić polityków kto, gdzie i jaką kartkę sobie wiesza! Kawiarnia jest prywatną własnością, tak więc właściciel może wybierać osoby, które są do niej zaproszone.

A ja proponuję zrobić kawiarnię TYLKO dla odwiedzających wraz z dziećmi. W rogu wydzielić mały plac zabaw dla większych pociech, natomiast w toalecie miejsce do przebierania pieluch. Jeśli się chce, to się da!

Ciekawe, czy podobne zamieszanie wywołałaby kartka „Rauchen verboten”? Przecież palący mogą poczuć się dyskryminowani.  Ah, czasem warto pomyśleć…

===

PS Szanowni Czytelnicy, czy tylko mi ostatnio blog wczytuje się trochę wolniej? Czy znowu jest to wina hostingu?

Ostatecznie, to przestępcy są zadowoleni. Dostali bagatela 10.000 zł aby urządzić przyjęcie (czytaj libację) za pieniądze podatników. Przypuszczam, że po siedmiu dniach, gdy Marokańczycy w końcu wytrzeźwieją, stwierdzą: „świetna impreza, róbmy tak częściej”. Co będzie stało na przeszkodzie, aby przestępcy znów wyszli na ulice i napadali na przypadkowych ludzi ?!

Miasto zamiast sponsorować zabawy degeneracji i rozdawać bony do księgarni (chodźby książki miały im pomóc się odchamić?) powinno wysłać oddziały policji i lać pałami zatrzymanych Marokańczyków. Sygnał dla przestępców byłby nader wyraźny: nie tolerujemy patologicznych zachowań i z całą surowością będziemy je tępić!

… cóż, pewnie odezwałoby się kilkoro Imamów oskarżających władzę o nietolerancję religijną. Ich także możemy zlać. Profilaktycznie ;-)

===

A kto ma Fejsbuka, bardzo proszę niech zainteresuje się podstroną: http://tuudi.net/facebook/

12-letni uczeń jednej z brytyjskich szkół, został zawieszony za nielegalne rozprowadzanie wśród kolegów chipsów. Nastoletni dealer złamał w ten sposób zakaz sprzedaży na terenie szkoły tuczącego jedzenia. Przepis zaleciło brytyjskie ministerstwo edukacji, by przeciwdziałać problemowi nadwagi wśród młodzieży.

Dla mnie – ekonomisty, chłopak jest wybitny. Znalazł niszę rynkową, zainwestował w produkt i zaczął go sprzedawać o 50 pensów drożej niż w sklepie. Przypuszczam, iż na brak klientów narzekać nie mógł – młode społeczeństwo spragnione czispów, garnie się do tych smakowitych i chrupiących przekąsek.

Pomijając aspekt ekonomiczno przedsiębiorczy całego wydarzenia, należy spojrzeć na to ze strony społecznej. W Wielkiej Brytanii, otyłość stała się problemem społecznym, nic więc dziwnego, że rząd spróbuje przeciwdziałać tej chorobie. Lecz jak już nie raz wspominałem, zadaniem rządu nie jest wychowywanie dzieci! To rodzice od najmłodszych już lat muszą dziecku tłumaczyć zasady zdrowego odżywiania – to jabłko czy jogurt powinny być zagryzką pomiędzy posiłkami, a nie paczka chipsów lub tabliczka czekolady.

Ojciec i matka często idą na łatwiznę, dają dziecku rano 10 zł i mówią: „kup sobie coś do jedzenia, byle nie chrupki lub batona”. Logiczne jest, że dziecko samo sobie nie kupi bułki, soku, jabłka czy mandarynki. Będąc pod presją swoich rówieśników będzie jadło niezdrowe i (do końca nie jestem przekonany czy) smaczne dla niego rzeczy. To rodzice mają dziecku rano przygotować bułkę z szynką i jako podwieczorek dać owoc do szkolnego tornistra! Tak banalnie prosty zabieg może wyrobić w dziecku zasady zdrowego odżywiania.

‘Zakaz’ – sam w sobie, rzadko spełnia zamierzona rolę. Reguła niedostępności polega na przypisywaniu większej wartości tym produktom, które są dla ludzi niedostępne. Nieosiągalność oznacza utratę swobody działań i wyboru, co wywołuje nasz opór. Wyniki badań przekonują, że ograniczenie dostępu do jakiegoś dobra powoduje, że ludzie widzą je w lepszym świetle i bardziej pragną je posiadać (1). Dlatego bardziej efektywnym rozwiązaniem wydaje się być pokazanie alternatywy, która będzie zarówno smaczna jak i zdrowa. Któż z nas nie lubi sałatki owocowej ? Dlaczego więc sałatki owocowe nie są sprzedawane w szkolnych sklepikach ?

Pozostaje jednak pytanie: „Czy szkoła dobrze zrobiła zawieszając chłopaka z prawach ucznia?”. Myślę, że tak. Pomimo, iż stanowione przez rząd Wielkiej Brytanii prawo, z mojego punktu widzenia jest co najmniej idiotyczne, dzieci od najmłodszych lat powinny wiedzieć, iż nie mogą bezkarnie łamać zasad. Z drugiej strony natomiast, ustawodawca powinien stanowić prawo w taki sposób, aby nie miała miejsce tak paradoksalna sytuacja, jak ta przedstawiona powyżej.

Jak zawsze czekam na Waszą opinię. Czy szkoły dobrze robią, zakazując sprzedaży „niezdrowych” artykułów?

PS Świątecznie zrobiło się na blogu za sprawą Zabka, który przygotował zimowe logo. Serdecznie mu za to dziękuję! Dwudziestostopniowe mrozy idą do Polski, więc czym prędzej wyciągam ciepły szalik i rękawiczki.
Przypominam także o podstronie http://tuudi.net/facebook/ :)

(1).Robert B. Cialdini. Wywieranie wpływu na ludzi.