Zacznijmy od prostej informacji: żołnierz jest po to, aby strzelać. Żołnierz ma zamknąć pysk i robić 87 pompek gdy tak każe przełożony. Dowódcy dobrze wiedzą, że żołnierz w koszarach leniwieje, dlatego polscy wojacy strzelają i robią pompki nie tylko na poligonach, ale także w Iraku i Afganistanie.
I tak ma być!

Bo gdzie indziej, jak nie na wojnie żołnierz nabierze doświadczenia? Cieszmy się, że nasi mundurowi nie nabierają wprawy na terenie Polski…
No właśnie, a co wtedy, gdy wybuchnie konflikt i będzie trzeba zbrojnie bronić kraju ? Któż nas będzie chronić? Żołnierze, którzy front walki widzieli w filmie 9 Kompania?

Podczas wojny giną żołnierze. Jest to tragiczne wydarzenie, ale takie są konsekwencje podjęcia decyzji: chce być żołnierzem! Żołnierz nie jest tylko po to, aby bronić granic ojczyzny, żołnierz jest po to, aby strzelać, gdy dowódca każe. I bez znaczenia jest czy strzela w Polsce czy w Iraku. Ma strzelać, bo taki jest jego obowiązek.

Ryzyko śmierci jest wpisane w zawód wojskowego, ryzyko te można minimalizować, ale można go wyeliminować całkowicie. Rozwiązaniem problemu braku odpowiedniego sprzętu w Iraku czy Afganistanie, nie jest kupno nowych samolotów czy karabinów i przekazanie ich na misje zagraniczne. To tak jakby przygotowując się do wyścigów samochodowych trenowałbym na Golfie a ścigał się na BMW.

Do końca roku zginie pewnie jeszcze kilku polskich żołnierzy. Alternatywa jest, zlikwidujmy wojsko – zdamy się na łaskę naszych sojuszników, już żaden polak nie zginie na obcej ziemi.
Wojna? Skumamy się z którymś państwem i jakoś przetrwamy.

W Polsce de facto istnieje prawo do posiadania broni. W praktyce jednak, niejasne przepisy, widzimisię urzędników sprawiają, iż dostęp zwykłego obywatela do broni palnej jest bardzo ograniczony.

Przez dość długi okres studiowania owego zagadnienia, doszedłem do wniosku, iż argumenty przeciwników szerszego prawa dostępu do broni palnej, są merytorycznie błędne, co więcej w dużej części nie opierają się na logicznych argumentach, ale na nieuzasadnionym strachu przed posiadaniem broni przez większość obywateli.

Bezpieczny Polak, to uzbrojony Polak.

W szkole, na podwórku zawsze gnębione są dzieci słabsze. Nikt nie będzie popychał kogoś silniejszego od siebie. Tak samo jest z przestępczością. Osiedlowe bandy nie napadają na równych sobie siłą, tylko na pojedyncze osoby, idące gdzieś w ciemnych zaułkach miasta. Dlaczego? Bo takie osoby są słabsze. Posiadanie broni zmniejsza różnicę pomiędzy sił pomiędzy trzema dresiarzami z nożami w ręce, a chudym, napadniętym studentem. Już sam fakt pokazania broni napastnikowi często udaremnia napaść, nie mówiąc już o samym jej użyciu.

Konsekwencją ‘uzbrojonego mieszkańca’ jest ogólne zwiększenie bezpieczeństwa. Jeśli przykładowo na 100 mieszkańców będzie przypadać 85 sztuk broni, bandyta ma tylko 15% szans, że włamie się do mieszkania gdzie nie ma broni, a tym samym jego szanse na kradzież i wyjście cało z sytuacji są proporcjonalnie mniejsze do liczby sztuk broni posiadanych przez obywateli.

W Szwajcarii każdy dorosły mężczyzna po przejściu szkolenia wojskowego, dostaje do domu broń automatyczną z pięćdziesięcioma sztukami amunicji. Jeszcze ani razu nie słyszałem o brutalnych, wielokrotnych zabójstwach dokonywanych na terenie Szwajcarii…

Mafia zawsze ma broń

Statystyki nie kłamią: większość broni używanej podczas napadów, zabójstw pochodzi z nielegalnego źródła. Ruch pomiędzy rynkiem legalnym a nielegalnym jest znikomy. Skoro mafia i przestępcy mają broń, to dlaczego obywatelom utrudnia się dostęp do broni, a tym samym odparcia ataku? Czy obywatel ma się zdać tylko na ochronę państwa, a sam pozostać bierny wobec przemocy (nie mylić z samosądem)? Przez dwieście lat, zaborcy wmawiali Polakom, iż są niedojrzali społecznie aby posiadać broń w domu. Każdy kolejny uzbrojony Polak był zagrożeniem dla okupanta. Polacy dalej są otumanieni przez propagandę, że tylko państwo na mieć monopol na broń.
Czy miałby miejsce Holokaust, gdyby większość Żydów miała broń?

Zatłukę cie tłuczkiem do mięsa.

Każde zabójstwo z użyciem broni, masarka uczniów w Skandynawskiej bądź Amerykańskiej szkole, rozpoczyna dyskusję na temat posiadania broni. Dzienne na ulicach giną ludzie w samochodach, żona zabiła męża tłuczkiem do mięsa, nastolatek śmiertelnie ranił nożem kolegę. A mimo to nikt chce zakazać jazdy samochodem, sprzedaży tłuczków do mięsa, czy noży.

Nie rozumiem logiki „więcej pistoletów – więcej zabójstw„. Jeśli chcę kogoś zabić i tak to zrobię. Wszystko jedno, czy uduszę poduszką, zadźgam nożem czy wysadzę w powietrze. Samo posiadanie broni nie czyni kogoś bardziej agresywnym czy rządnym doznań. Broń jest jak każdy inny przedmiot – ma wyznaczone zadanie, w tym wypadku jest to ochrona posiadacza. Oczywiście siekierką zamiast trzaskać drzewo, mogę przechodniowi odrąbać głowę, tak samo z broni także mogę teoretycznie zabić dziewięciu sąsiadów.

Osoby cieszące się zaufaniem społecznym takie jak chirurg przeprowadzający operacje, czy pilot samolotu, w chwili wykonywania swoich obowiązków nie są oskarżane o mordercze zamiary, mimo iż ich czyny mogą doprowadzić do śmierci ‘podległej’ im osoby. Czy młody absolwent szkoły policyjnej, posiadający w pełni legalnie broń, jest bardziej wiarygodny od czterdziestoletniego chirurga regularnie ćwiczącego umiejętności strzeleckie? Wąskie myślenie, które wskazuje człowieka jako osobę nieodpowiedzialną za własne czyny, jest myśleniem z góry skazanym na niepowodzenie…