Wychodzę z założenia, że stare krzyże, kapliczki, kościoły, ścieżki dydaktyczne można zobaczyć/odwiedzić w każdym mieście, którego historia liczy kilkaset lat. Nudy jak cholera. I nie o tym chciałbym dziś Wam napisać…

Opowiem Wam o miejscach w Łaziskach, które są unikatowe w skali całego kraju.

Elektrownia Łaziska.

Jej początki datowane są na rok 1917. Pierwotna moc wynosiła 11,6 MW, zaś sama elektrownia należała do najnowocześniejszych w Europie. Po rozbudowie w latach wojny, aż do 1953 roku „Łaziska” były największą polską elektrownią (199,1 MW).http://www.ellaz.pl/firma/historia/historia Obecnie Elektrownia Łaziska posiada 1155 MW zainstalowanej mocy elektrycznej.

Już 11 czerwca będziecie mieli okazję zwiedzić Elektrownię Łaziska i znajdujące się tuż obok niej Muzeum Energetyki, które jest jedynym w Polsce działającym muzeum w tej branży. Myślicie, że nudy? Nic bardziej mylnego! Odwiedzając muzeum zobaczycie miedzy innymi 4200-watową żarówkę z latarni morskiej, 24-mikrowatową żarówkę, oświetlającą tarczę zegarka kwarcowego czy stuletnią budkę ulicznego transformatora z Bytomia. Mało? Oprócz tego czeka na Was kilka tysięcy eksponatów związanych z energetyką!

KWK Bolesław Śmiały.

A dokładniej przykopalniana Hałda Skalny. Prawdopodobnie najwyższa, nieczynna hałda w Europie liczy sobie około 230 lat! Jej wysokość względna wynosi 92 m a bezwzględna 389 m n.p.m. Hałda zajmuje powierzchnię 30 hektarów,  jej ciężar szacuje się na 17 milionów ton.

Skalny sprawiał problemy od zawsze. Podobno jeszcze przed wojną ówczesna mała hałda kopciła się. Apogeum swojej antyekologicznej działalności przypadło na lata komunizmu i wczesne lata niepodległości, wtedy to hałda paliła się, dymiła i zionęła ogniem. Skalny tak bardzo zatruwał okolicę, że nawet kozy nie chciały się paść u jej podnóża a japońscy naukowcy po zbadaniu okolicy stwierdzili, że wedle ich pomiarów i skali zagrożenia w Łaziskach nie powinno istnieć żadne życie…http://archiwum.polityka.pl/art/wrota-piekiel,366641.html

Jak widać żyjemy i mamy się całkiem dobrze. Hałda już się nie pali, jest całkowicie porośnięta trawą a na północno-zachodnie zbocze zaczyna wdzierać się las. Kiedyś na jej szczycie był zarybiony staw – obecnie w pozostały tylko mokradła, a w nich ryb już raczej nie ma…

Zasadniczym problemem w eksploracji Skalnego jest… zakaz wstępu na jej teren. Obszar hałdy jest własnością KWK Bolesław Śmiały. Oczywiście nie zachęcam do łamania tego zakazu. Ale jeśli ktoś by się zdecydował – podaję kilka wskazówek:

• Na szczyt prowadzi tylko jedna droga, która zaczyna się na północnym zboczu, najłatwiej do niej dojść idąc cały czas prosto przez las, koło amfiteatru i MDK w Łaziskach Średnich.
• Wejście którymkolwiek zboczem nie jest wcale szybsze, co więcej -  jest nawet bardziej męczące. Nie polecam, szczególnie zimą.
• Na szczycie uważajcie na sarny i zające :)

Cóż jest takiego wyjątkowego w Skalnym? Przede wszystkim piękny widok na całą okolicę. I to przez całą dobę. Szczególnie godne polecenia jest nocne wejście na szczyt – zobaczymy wtedy pięknie oświetlone przyległe zakłady a przy dobrej widoczności także Katowice, część Zagłębia, Tychy i Bielsko-Białą. Zdjęcia poniżej.

Widok z hałdy Skalny.

I tutaj także. Ale z innego aparatu :)

Z hałdy nocą.

Co do zadanego pytania. Ja oczywiście wspieram Katowice całym sercem – uważam, iż każda inicjatywa, która pomogłaby wyjść stolicy Śląska z letargu, jest godna pochwały. Pisałem już zresztą o tym we wpisie, sprzed kliku miesięcy. Lecz wystarczyło spędzić kilka dni w Cordobie, w mieście, które z ramienia Hiszpanii także pretenduje do miana Europejskiej Stolicy Kultury, aby przekonać się, że staraniom Katowic brakuje bardzo wiele…

Jak wspomniałem w radiu – ja nie jestem organizatorem promocji miasta. Ja jestem odbiorcą. I nie moja rolą jest wymyślać, ale uczestniczyć. I z tej perspektywy, pierwszą rzeczą, jaka uderzyła mnie w Cordobie jest wszechobecne logo ESK. Począwszy od brudnych przedmieść, skończywszy na centrum starego miasta – w oknach, na balustradach wisi banner ESK. Kupuję piwo w supermarkecie – dostaję jednorazówkę z logo ESK, idę do banku – na plakacie superkorzystnej lokaty (!) – logo ESK. W centralnych punktach miasta, powiewają ogromne flagi, wiszą duże bannery. Nawet ludzie mają doniczki z logo ESK. Nie wierzycie? Zobaczcie zdjęcia poniżej.

Nie wspomnę już o tym, iż każdą instytucję kulturową poznać od razu z daleka. Starania o stolicę kulturową, więc teatr i te sprawy obklejone są plakatami promującymi wydarzenia związane z ESK. Dość logiczne, prawda?

W Katowicach najwyraźniej to nie jest logiczne. Idąc z dworca PKP, przechodząc koło kina Rialto, przez rynek (obok teatru) aż dochodząc na campus Uniwersytetu, nie zauważyłem ani jednego symbolu, który wskazywałby na to, iż Katowice kandydują do czegokolwiek! Gdzieś tam w tle Rondo Sztuki się pojawia, ale odczytać co tam pisze… Forma promocji i rozpowszechnienia logo ESK oraz aktywizacji samych mieszkańców Katowic jest na całkowicie żenującym poziomie.

Tak mi się skojarzyło… Za tydzień na placu przy pomniku Powstańców Śląskich utworzymy wielkie, żółto-niebieskie serce. Dlaczego, co i jak, poczytać możecie TUTAJ. Dla mnie jednak ważniejsze jest pytanie: dlaczego dotychczas nikt z biura ESK nie wpadł na pomysł aby utworzyć wielkie serce ESK? Jak zaktywizowano tysiące ludzi w Cordobie, i jak był tego efekt – także możecie zobaczyć poniżej.

Ekipie z katowickiego biura ESK polecam wycieczkę reedukacyjną do Cordoby. Bilety wcale nie są drogie a miasto przepiękne. Poza tym, dlaczego strona: www.2016katowice.eu nie jest także w języku hiszpańskim?

[Pokaż jako prezentację]

[View with PicLens]

A teraz wszyscy klikamy na odnośnik:  
http://www.eioba.pl/a94622/l_sk_to_nie_tylko_kopalnie i uważnie czytamy :)

Wiek artykułu robi swoje. Jak słusznie zauważył jeden z użytkowników Facebooka, Spodek nie jest już największą hala sportową (chyba Łódź jest większa) a Stadion Śląski będzie największym, aż do momentu ukończenia budowy stadionu w Warszawie.

A teraz coś w ramach kulturowej ciekawostki:

Ślub sąsiadki Ewy jest doskonałą okazją na zrobienie z siebie totalnego kretyna i jednocześnie zarobienia flaszki gorzoły i bombonów (butelki wódki i cukierków). O ile szloga jest dość popularna w całej Polsce, o tyle tak zwane trzaskanie już nie. Na przykład: w Sosnowcu – jak relacjonuje Ewelina, nie ma zwyczaju trzaskania talerzy w domu przyszłej Pani młodej w przededniu uroczystości weselnej.

Na Śląsku (może bezpieczniej napisać: u mnie w okolicy) obyczaj ten jest niezwykle popularny. Trzaskanie porcelany – gównie talerzy i starych muszli klozetowych (!) ma przynieść szczęście na nowej drodze życia. Ostatecznie, w towarzystwie dużej ilości alkoholu wszyscy świetnie się bawią.

Początkowo myślałem, że jest to typowo Śląski zwyczaj. Skoro w Sosnowcu nie praktykują… Jednak, jak donoszą moi wysłannicy, na Pomorzu trzaska się butelki.

Ciekawi mnie, jak to jest w innych regionach Polski. Szanownych Czytelników proszę o podzielenie się informacjami :)

Podobno gdzieś w moim mieście można zużyty sprzęt zostawić.

Muszę sprawdzić…

• Własne pieniądze, na własne potrzeby – np. obiad w restauracji. Szczególną uwagę przewiązujemy do tego, aby smacznie zjeść, ale nie wydać nadmiernie dużo pieniędzy.

• Własne pieniądze, na cudze potrzeby – np. kupno prezentu dla przyjaciela. Staramy aby zakupiona przez nas rzeczy była maksymalnie tania – kwestia jakości schodzi na drugi plan. Nie przywiązuje człowiek tak dużej uwagi do prezentów, niż do rzeczy które kupuje dla siebie.

• Cudze pieniądze, na własne potrzeby – np. obiad płacony z firmowej karty kredytowej. Priorytetem w wyborze dania jest jego smak, bądź prestiż. W ogóle nie zastanawiamy się nad jego ceną – im drożej, tym lepiej. Jesteśmy bardzo dokładni, aby dostać to, czego oczekujemy.

• Cudze pieniądze, na cudze potrzeby – np. nauczyciel w państwowej szkole, lekarz zlecający drogie badania, urzędnik decydujący o wybudowaniu nowej drogi.

Czwarty sposób wydawania pieniędzy jest najgorszy. Koszty utrzymania szpitali, szkół, uniwersytetów, urzędów są wysokie, a jakość niska – bo osoba nimi zarządzająca wydaje cudze pieniądze, na cudze potrzeby. Zarządca nie przykłada wielkiej uwagi to tego, aby stosunek ceny do jakości był optymalny. Bo przecież urzędnik nie buduje drogi za własne pieniądze, a nauczyciel nie wydaje własnych pieniędzy na dzieci, które uczy.

Oni wydają pieniądze podatników. W ten sposób uciekają one z systemu.

- Nie. Uważam, że kobiety są w stanie same o siebie zawalczyć. Myślę, że parytet w biznesie i w polityce to kompletnie różne rzeczy. Poza tym uważam, że kobiety nie wspierają się. Częściej konkurują między sobą w niezdrowy sposób. Kobieta kobiecie rzadziej pomoże, faceci są pod tym względem normalniejsi.

Nie będę streszczał, całość tutaj: http://tinyurl.com/ycf7l9m