W obronie konsekwentnie uciszanego byłego redaktora naczelnego TP, stanęła sama Joanna Senyszyn – nieukrywająca swoich skrajnie antyklerykalnych poglądów. Natomiast Tomasz Terlikowski, szef portalu Fronda.pl, broni decyzji władz Zgromadzenia Księży Marianów nakazującą ograniczenie wystąpień w mediach do Tygodnika Powszechnego. Dobrze czasami zakonnikowi jest mieć więcej czasu na przemyślenia – stwierdził Terlikowski.

Zacznijmy od początku.

Tygodnik Powszechny głownie za sprawą byłego redaktora naczelnego reprezentuje katolicyzm otwarty, czyli stara się pogodzić wartości liberalne z zasadami wiary. Nie dla wszystkich członków Kościoła Katolickiego otwarcie na dialog czy dyskusje nawet o sprawach fundamentalnych, są na rękę. W niedawnym liście otwartym, bp. Wiesław Mering skrytykował TP za między innymi pojawianie się na łamach pisma takiej autorki jak Magdalena Środa czy byłych księży: Stanisława Obirka i Tomasza Węcławskiego.

Po drugiej stronie stoi, jak sami siebie nazywają – katolicki beton – czyli strażnicy chrześcijaństwa, nieczuli na dyskusję z innowiercami lub ateistami, wszędzie i zawsze węszący spisek na działalność KK, jedyni – słuszni interpretatorzy rzeczywistości, kreatorzy moralności człowieka. Fundamentalizm to trochę za wielkie słowo, skrajny konserwatyzm – jak najbardziej odpowiednie. Któż to taki? Głownie środowiska związane z Fronda.pl oraz po części Gość Niedzielny.

To właśnie Tygodnik Powszechny stał się alternatywą dla postrzegania katolicyzmu jako religii zamkniętej, stał się także – co wiele osób ma mu za złe – pismem skierowanym głownie dla intelektualistów.

Konsekwencja.

Miarka przebrała się po wystąpieniu ks. Bonieckiego w „Kropce nad i„, gdzie na pytanie Moniki Olejnik – Czy krzyż powinien wisieć w sejmie? Tak, czy nie? Odpowiedział – Uważam, że obie odpowiedzi są poprawne. Natomiast postawę Janusza Palikota skomentował słowami –  Nie wiem, czy jego obecność w polityce jest aż takim złem. Powiedział głośno rzeczy, które wielu ludzi czuje.

• „Kropkę nad i” możecie zobaczyć TUTAJ.

Niestety opisywana decyzja ośmiesza Kościół Katolicki i pokazuje w którym kierunku tak naprawdę zmierza nasz polski katolicyzm. Wstyd mi za hierarchów kościelnych, którzy od kilkunastu lat przez palce patrzą na działalność toruńskiej rozgłośni radiowej, która bądź co bądź jest tożsama z ich linia metodyczną, lecz sieje zgorszenie wśród zwykłych wierzących.

Ks. Boniecki jest głosem ludzi poszukujących, wątpiących ale także trzeźwo myślących. Najpierw przenosząc byłego naczelnego TP do Warszawy, a następnie nakładając knebel na usta, Kościół swoją decyzją potwierdza, iż nie ma pomysłu na tą specyficzną i wcale niemałą grupę wiernych, albo zwyczajnie uważa iż oni Kościołowi potrzebni nie są.

PS Cos mi się wydaje, że sprzedaż TP w przyszłym tygodniu gwałtownie wzrośnie. I bardzo dobrze.

A dotyczy on głośnej ostatnio sprawy trójki licealistów, którzy domagają się zdjęcia krzyży w szkole do której uczęszczają. Jak zauważa autor, Zuzanna Niemier (jedna z inicjatorek akcji) jest w związku z redaktorem naczelnym portalu racjonalista.pl Mariuszem Agnosiewiczem, sama tworzy teksty i ilustracje na tymże portalu – co rzuca całkiem inne światło na tą ”obywatelska inicjatywę”.

Streszczać nie będę, zapraszam do lektury: TUTAJ

Oczywiście, nie byłym sobą, gdybym nie dodał kilku słów od siebie.
Poglądy, które Zuzanna Niemier prezentuje na swoim obfitującym w treści blogu są absurdalne. Najpierw chwali demokrację jako ustrój w którym „każdy ma prawo do składania podań, petycji, obywatelskich projektów ustaw”. Dzień później twierdzi, iż demokracja nie jest wcale rządami większości. Pani Niemier i Pan Agnosiewicz zapewne bardzo by chcieli, aby w Polsce rządzili ateiści. Ku ich rozczarowaniu, muszę stwierdzić, iż z jakiej strony nie patrzeć, demokracja zawsze była i będzie rządami większości, czyli nie ateistów!

Więc proponuję zamknąć usta, czytać Woltera (najlepiej po francusku) i czekać, aż 50,1% Polaków, zacznie deklarować się jako ateiści.

Sprawa jest już stosunkowo stara i dotyczy wypowiedzi Joanny Senyszyn, która twierdzi, iż wieszanie krzyży w szkołach jest sprzeczne z Polską konstytucją, która gwarantuje rozdzielenie państwa i Kościoła Katolickiego na płaszczyźnie publicznej.

O podobnej sytuacji pisałem już w czerwcu, więc nie widzę potrzeby aby się powtarzać. Zainteresowanych odsyłam bezpośrednio: http://tuudi.net/2009/06/18/pingwinki/

Pracowity tydzień. Dziś to by było na tyle.

Niestety, większość ludzi twierdzi, iż jedyną drogą do zbawienia jest jednym słowem mówiąc : umartwienie. Pość w piątki, nie tańcuj w Wielki Post, nie cudzołóż, miej umiarkowanie w jedzeniu i piciu…
To wszystko prawda, ale: Katolicyzm powinien być religią ludzi szczęśliwych. Sam psalmista pisze:
„Gdy On jest po prawicy mojej, nie zachwieję się.
Dlatego weseli się serce moje i raduje się dusza moja.”

Nie pojmuję wiec dlaczego, tak wielkim problem jest piętnastego sierpnia iść z rana do kościoła, a po południu wziąć czteropak Tyskiego i dobrze bawić się na koncercie Madonny ?

Kontrowersyjne sceny? Zakazać wszystkiego co „miałoby choćby pozór zła” w telewizji czy w kinie. Sprawa grzechu ciężkiego, poza przypadkami wymienionymi w dekalogu, rozstrzygana jest przez sumienie każdego z osobna. Dla jednego ciężkim przewinieniem będzie oglądanie „Antychrysta”, inny będzie się dobrze bawił na tym filmie.

Jeśli dojdziemy jednak do takiego momentu, w którym stwierdzimy, że koncert Madonny godzi w wartości wyznawane przez katolików, nie zapominajmy, że w Polsce nie tylko żyją katolicy. I tak samo jak my – katole, 60 dni po Wielkanocy chodzimy z monstrancją po mieście celebrując obchody Bożego Ciała, także i grupka satanistów może zorganizować sobie 15 sierpnia koncert Behemotha, drząc się w niebogłosy „we love satan” czy takie tam. Każdy ma prawo do wykonywania przepisów swojej religii prywatnie bądź publicznie, o ile czyn ten nie jest prawnie zabroniony, bądź godzi w obyczajowość lub porządek publiczny.

Jeśli ktoś natomist będzie się lepiej czuł po odmówieniu różańca w intencji odwołania koncertu Madonny – proszę bardzo. Ja o pierdoły się nie modlę. Wolę ten czas spożytkować owocniej…

Homoseksualne pingwiny z ZOO w Bremerhaven w Niemczech, którym dano do wysiedzenia jajo odrzucone przez naturalnych rodziców, dochowały się pisklęcia.

Dwa samce wiedziały, co zrobić z jajkiem. Dziś ich pisklę ma cztery tygodnie i dorasta pod czujną opieką ojców – jak informuje brytyjski „Telegraph”.

Są to dwa z sześciu homoseksualnych pingwinów Humboldta zamieszkujących ZOO z Bremerhaven.
U pingwinów przypadki łączenia się w pary osobników płci męskiej, łącznie z wychowywaniem młodych, miały już wcześniej miejsce.

No! Jak pingwin może, to i człowiek może.
Czytamy dalej, ciekawszą część:

Podobną historię opowiada brytyjska książeczka pt. „And Tango Makes Three”. Jest to opowieść o dwóch zakochanych w sobie samcach pingwinów z nowojorskiego ZOO, które przez sześć lat tworzyły parę i wspólnie wychowały młode. Bajkę, która ma uczyć dzieci tolerancji dla odmienności seksualnych, pilotażowo wprowadził do szkół rząd Wielkiej Brytanii. Miała trafić również do polskich dzieci, jednak kiedy (i czy w ogóle) to nastąpi – nie wiadomo.

Nie nastąpi! Bo kto to widział dzieciom w podstawówce indoktrynować, że „odmienność seksualna” jest czymś normalnym ?
Oczywiście, jeśli szkolnictwo zostałoby sprywatyzowane, zniknął by problem odmiennością programową nauczania maluchów. Jeśli ktoś chce, to posyła dziecko, gdzie i 3 godzinny dziennie naucza się o podstawach homoseksualizmu, jak czerpać przyjemność z seksu homoseksualnego etc etc.
Ktoś inny chce aby dziecko przez 3 godziny się modliło? Proszę bardzo! Wysyła dziecko do katolickiej szkoły, gdzie na każdej przerwie odprawiane są jakieś litanie czy apele.

Środowiska lewicowe – ścisłe związane z środowiskami gejowskimi, są przeciwne prywatyzacji szkolnictwa, bo wiedzą, że w takiej sytuacji nie dojdą ze swoją homoseksualną propagandą do wszystkich dzieci – bo rodzice po prostu na to nie pozwolą.
A do publicznego zawsze swoje trzy grosze można dorzucić…

Jestem homofobem, jak duża część społeczeństwa notabene. Mam dość jakiś marszów tolerancji, parad dewiacji etc. Jestem także tolerancyjny, nikomu nie zaglądam do alkowy. Absolutnie zwisa mi czy sąsiad zza ściany spędza upojną noc z kobietą, mężczyzną czy w trójkąciku. A może jest samotny i zadowala się pisaniem poezji i jedzeniem truskawek? Jako liberał wyznaję zasadę, iż każdy ma prawo do szczęścia. Jeśli Pan Jan osiąga szczęście poprzez seks z Panem Markiem – proszę bardzo !

Lecz gdy słyszę Pana Janka i Pana Marka na paradzie równości, krzyczących: „mamy prawo do posiadania dzieci”, mam ochotę kopnąć ich w sam środek gejowskiej twarzy.

O tym, że homoseksualizm NIE jest normalny, że geje i lesbijki NIE mają prawa (co to za prawo?!) do adopcji dzieci i legalizacji swoich związków, przekonywać nikogo nie będę. Chciałbym tylko zwrócić uwagę na kilka szczegółów:

Wielokrotnie zwykli homoseksualiści wypowiadali się, aby nie utożsamiać ich z gejami (aktywistami). Homoseksualista mieszkając wraz ze swoim partnerem chce mieć spokój. Bardzo często ich kontakty z sąsiadami są, może nie przyjacielskie, ale bardzo dobre. Bo i komu przeszkadza dwójka miłych mężczyzn mieszkających wspólnie ?

Jak media wykreowały przeciwników parad dewiacji? Jako bezmózgich wszechpolaków, skaczących w rytm słów: „kto nie skacze ten pedałem”. Społeczeństwo nie dało szansy pokazania przeciwników gejów – aktywistów w innym świetle. Bo i kto normalny chce wchodzić w słowna utarczkę z zagorzałą feministką, czy (już? jeszcze?) kobietą transwestytą ? Społeczeństwo siedzi w domu i śmieje się. Z gejów.

Pani Senyszynowa – czerwona zwolenniczka ‘normalności’, wręcz promienieje z zachwytu, iż marsz dewiacji zgromadził SPORĄ liczbę ludzi. (Nie wiem, więcej niż 2000 chyba ich nie było).
Ja, cieszę się niezmiernie, że ponad 100.000 (sto tysięcy) mężczyzn zgromadzonych na dorocznej pielgrzymce mężczyzn do Piekar Śląskich na słowa biskupa: „Nie wolno manipulować rodziną” oraz „podejmowane są działania, które chciałyby ją [rodzinę] zniszczyć, albo przynajmniej zniekształcić” odpowiedziało brawami.

Nie mam pytań.