Feministki ewidentnie mają problem ze sferą seksualną. Rozumiem, hasło skierowane do facetów: „Zaliczysz pedagoga* szybciej, niż myślisz” może obrażać kobiety, wskazując, iż studia pedagogiczne będą obfitujące przede wszystkim w doznania seksualne. Przecież z pierwszego hasła ewidentnie wynika, że to kobieta zalicza faceta! Czaicie bazę?

*wiem, powinienem napisać pegagożkę. Niestety w zdaniu „Zaliczysz pedagożkę szybciej, niż myślisz„, brakuje gry słów – wszak pedagożki nie można zdobyć po ukończeniu studiów. Pegagożkę można co najwyżej zaliczyć :-)

Poza tym, z mężczyzn którzy popierają idee parytetów można wymienić Henryka Wujec czy Jerzego Osiatyńskiego – obydwoje mniej lub bardziej związani z partią Demokraci.pl, więc ich poglądy wydają się być zrozumiałe. 3 4

Co ciekawe, większość kobiet z którymi rozmawiałem, „nie interesuje się polityką i mam dać spokój z takimi pierdołami”, albo „i tak głosuje na faceta, bo kobiety są dla nich konkurencją”. To by było na tyle, jeśli chodzi o polityczne aspiracje moich koleżanek ;)

O nielogiczności i argumentach „przeciw”, pisałem już tutaj. Warto sobie przypomnieć ;-)

„Środowiska kobiece zakończyły prace nad projektem ustawy, która połowę miejsc na listach wyborczych rezerwuje dla kobiet – dowiedział się portal internetowy tvp.info. Projekt ma duże szanse powodzenia, bo swoim autorytetem wesprą go znane kobiety, m.in. prof. Magdalena Środa, Jolanta Kwaśniewska i Henryka Bochniarz.”

Pani Magdalena Środa – znana i lubiana w środowiskach feministycznych, jest dla mnie intelektualnym zerem. Gdy jakiś czas temu czytałem w Metrze wywiad z Panią profesorką, w którym domagała się zrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, nie wiedziałem, czy mam płakać nad głupotą tego stwierdzenia, czy modlić się za jej duszę. Bez wątpienia, poparcie projektu ustawy przez kilka niegdyś wpływowych (?), czy obecnie znanych kobiet, zwiększa szanse „przejścia” tej ustawy o całe 98,5%.

Twierdzenie, iż kobiety mniej interesują się polityką niż mężczyźni, wynika a posteriori . Znam bardzo mało kobiet, z którymi mogę dyskutować o polityce. Sądzę, że bierze się z to z prostej przyczyny: kobieta różni się od mężczyzny nie tylko wyglądem zewnętrznym, ale także psychiką. Dlaczego kobiety stronią od informacji politycznych ale częściej od mężczyzn oglądają prognozę pogody? – tego nie wiem. Wiem natomiast, że tworzenie parytetów, wedle których kobietom przysługiwałoby 50% miejsca na listach wyborczych jest działaniem całkowicie oderwanym od rzeczywistości.
Owszem, czasem znajdzie się kobieta, która doskonale sprawdza się w roli przywódcy, jest to całkowicie normalne, tak samo jak fakt, iż niekiedy mężczyzna szyje firany.

W wyborach samorządowych w 2006 liczba kobiet na listach wyborczych wynosiła od 35 proc. w LPR do 24 proc. w PSL (1), niemniej jednak reprezentacja pań w samorządach wynosi mniej niż 10% (2).

Takie jest zdanie wyborców (52% społeczeństwa to kobiety), iż na ważne stanowiska państwowe lepiej nadaje się mężczyzna. Stworzenie parytetu, sztuczne zawyżyłoby procent kobiet biorących czynny udział w życiu politycznym. Nie sądzę, aby taka zmiana wniosła coś dobrego.

Kobiety popierające wprowadzenie parytetu, argumentują to koniecznością walki z dyskryminacją. Podobny postulat mogliby zgłosić homoseksualiści, muzułmanie czy Żydzi mieszkający w Polsce a także np. łysi czy leworęczni, cóż oni także mogą czuć się dyskryminowani. Sam fakt małego udziału pań w polityce, nie oznacza przecież, że stanowione prawo nie będzie chronić kobiet. Dzieci nie mają swojego przedstawicielstwa w sejmie, a mimo to ustawodawca dba o interesy najmłodszych. Na szczęście większość kobiet rozumie, że feminizm wcale nie niesie wolności :)

1. Źródło: http://www.kapitalizm.org/?action=show_article&art_id=584
2. Zródło: http://www.cpk.org.pl/pl.php5/on/article/cid/88/id/317