Blog Tuudi.net

Zastanawiam się, kiedy nastąpi wydarzenie, które przeważy szalę goryczy i zwykli obywatele wyjdą na ulicę, aby obalić obecny rząd? Nie przypuszczam, aby istniała chociaż jedna dziedzina, w której rząd Tuska mógłby powiedzieć: jesteśmy wybitni.  Może kiedyś byli dobrzy w pijarze, teraz nawet wizerunek mają żenująco słaby.

Panie Tusk,

Nie mów mi proszę, że jest dobrze. Bo jest źle! Rzekoma reforma służby zdrowia jest krokiem w tył o kilka lat, paliwa w odniesieniu do parytetu siły nabywczej są jednymi z najdroższych w całej Europie, podatki – ciągle idą w górę, emerytury, perspektywa dla mnie trochę odległa, ale wątpię abym dostał na starość więcej niż kilkaset złotych. Autostrady – tak wielki sukces Platformy Obywatelskiej, że budowane za grube miliardy pochodzące z NASZYCH podatków i tak będą płatne. I to kilka razy więcej niż w innych krajach Europejskich! Przecież to kuriozum całkowite! Czytaj dalej »

Tuudi ze swoją kartą :)

Naród Polski ma zadziwiającą zdolność do niszczenia rzeczy, nie boję się tego słowa – wybitnych, a zastępowania ich miernymi. Nie inaczej jest i tym razem – funkcjonująca już od 2002 roku Śląska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest ewenementem w skali całego kraju – po włożeniu karty do czytnika od razu wiadomo, czy pacjent jest ubezpieczony oraz ile i jakie recepty wypisał mu lekarz.

To tyle z teorii. W praktyce, jak donoszą Tuudiemu źródła zbliżone do lekarskich, dane zawarte na karcie nie zawsze jednoznacznie wskazują, czy pacjent jest ubezpieczony, czy nie. Nie wynika to oczywiście ze złej woli pacjenta, ale ze złego rozkładu obowiązków prawnych – w teorii, pracodawca powinien zgłaszać ubezpieczenia nowego pracownika, tak szybko jak to możliwe. Często zdarza się, że informacja od pracodawcy, trafia do głównego systemu po kilku miesiącach. Tak wiec, czy pacjent w świetle prawa, powinien korzystać z przysługującej mu opieki zdrowotnej, czy nie?

Powyższe niedogodności można rozwiązać bardzo prosto – nakładając na pracodawcę obowiązek szybkiego zgłoszenia pracownika do ubezpieczania opieki zdrowotnej. Niestety, póki co brakuje woli i chęci politycznej…

Czytaj dalej »

Popadłem ostatnio w mały letarg. Obudził mnie z niego i zmotywował do dodania nowego wpisu, mail Mateusza:

Jestem uczniem gimnazjum. Bardzo podoba mi się ten blog i liczę, że nadal będzie utrzymywany w tak ciekawych tematach. Są tam postawione tezy na trudne, ważne sprawy. Bardzo dziękuję i wyrażam uznanie. Czy da pan swój komentarz o utworzeniu nowego rządu?

Mateusza niestety muszę rozczarować, bo szczególnej opinii o nowym rządzie Donalda Tuska nie mam. Powtórzę natomiast to, co pisałem już kilkakrotnie na blogu – nie wierzę, że rząd PO jest w stanie przeprowadzić znaczące reformy. Pożyjemy, zobaczymy. Ostatecznie przyznacie mi rację.

Chciałbym natomiast odnieść się do expose premiera, a w szczególności do jednego fragmentu dotyczącego podwyższenia wieku emerytalnego. Spodziewałem się takiego kroku prędzej, czy później –  społeczeństwo starzeje się, zadłużenie ZUS wzrasta w zastraszającym tempie. I Donald Tusk ma rację – bez reformy system upadnie. Czytaj dalej »

Nie wiem ile telewizja publiczna płaci Tomaszowi Lisowi za prowadzenie swojego programu w TVP 2, ale na pewno nie jest to mała kwota. Może i redaktor Lis jest postacią rozpoznawalną, jednak od pewnego czasu (a może i zawsze, nie pamiętam) jego programy są po prostu nudne.

We wczorajszym Tomasz Lis na żywo gościł rzekomy profesor ekonomii, minister finansów w rządzie Donalda Tuska – mgr Jacek Rostowski. Po programie zastanawiałem się, jaki był cel zaproszenia Rostowskiego do studia? Ekonomistą z wykształcenia jeszcze nie jestem, ale na pewno jestem bardziej obyty z nomenklaturą i prawami ekonomicznymi niż duża część społeczeństwa. Ale co z tego? Większość wypowiedzi ministra finansów można było zakwalifikować jako nic nie wnoszący bełkot. Czytaj dalej »

Cóż, nic nie poradzę na to, że wierzę w ludzi. Naprawdę, z całego serca wierzyłem, że w Ruchu Poparcia Palikota, że oprócz antyklerykalnego bełkotu, za jakiś czas odezwie się głos świeżych posłów – przedsiębiorców, którzy w rzeczywistości będą chcieli coś zmienić…

Owa świeżość miała wynikać w przypadkowości kandydatów, uznawanej zarówno jako zaletę i wadę list wyborczych Palikota. Przypadkowość w tym wypadku jest jednak synonimem całkowitej, intelektualnej porażki. Czytaj dalej »

Cudu nie było. Żaden z kandydatów Ruchu Autonomii Śląska nie dostał się do Senatu. A było blisko. Szkoda.

Podaję informację za Dziennikiem Zachodnim:

• Janusz Dubiel w okręgu nr 74 zdobył 25,30 proc. – 41 003 głosy i był to drugi wynik po zwycięskim kandydacie PO Leszku Piechocie 39,35 proc.
• Dariusz Dyrda W okręgu nr 75 zdobył 32,42 proc – 34 342 głosy i zajął drugie 2. miejsce z – Przegrał z Elżbietą Bieńkowską z PO 45,24 proc.
• W okręgu nr 70 Zenon Lis zdobył 14,92 proc. – 24 873 głosy i zajął trzecie miejsce – wygrała Maria Pańczyk-Pozdziej z wynikiem 48,44 proc.
• W okręgu nr 78 Roman Pająk zdobył 7,58 proc. – 14 203 głosy i zajął czwarte miejsce. Wygrał Rafał Muchacki 45,93 proc.
• W okręgu nr 73 Paweł Polok zdobył 21,92 proc. – 26 303 głosy i zajął trzecie miejsce. Wygrał Antoni Motyczka 34,11 proc.

W sumie na kandydatów Ruchu Autonomii Śląska oddano 160 tysięcy głosów, w porównaniu do wyborów samorządowych, których wynik wynosił 122 tys.– jest spory progres. Jednak dla mnie od ilości głosów ważniejsze jest to, co kandydaci RAŚ będą robić po wyborach. Nie oszukujmy się, zaprezentowani kandydaci nie byli dotychczas szerzej znani, teraz natrafiła się okazja, aby podtrzymać zainteresowanie mediów np. elokwentnym i inteligentnym Januszem Dubielem. Szkoda byłoby zmarnować trwającej kilka tygodni (a jakkolwiek wyglądającej) kampanii wyborczej. Pozostaje jednak zasadnicze pytanie: czy wystarczy zaangażowania i odwagi, aby zrobić krok do przodu i pozostać w politycznym nurcie Górnego Śląska?