Blog Tuudi.net

Jedno z najmniejszych państw świata z populacją zaledwie 1400 obywateli chce wprowadzić jako pierwsze na świecie całkowity zakaz palenia papierosów.
Władze wyspy Niue na południowym Pacyfiku twierdzą, że koszty leczenia 250 palaczy stanowią poważne obciążenie budżetu państwa, więc ostatnio coraz częściej rozważany jest projekt objęcia całej wyspy strefą dla niepalących.

http://tnij.org/zakaz.palenia

Nieżyciowe te władze Niue…
Po wprowadzeniu zakazu palenia pojawi się „szara strefa” palących po kątach, żeby tylko nie zostać złapanymi. Liczba palaczy nie zmniejszy się, bo z nałogu dzięki zakazowi wyjść łatwo nie jest. Budżet tej małej wysepki wiele na tym nie zyska. A nawet dopłaci, bo tych palących trzeba ścigać i osądzać…

Ja proponuje inne rozwiązanie. Każdy palacz sam płaci za swoje leczenie.
Człowiek z natury jest racjonalny. Zabiega o własny interes i potrafi najtrafniej ocenić, co jest dla niego pożyteczne, dlatego nie potrzebuje żadnych autorytetów, nakazów czy zakazów.
Kalkulacja prosta, kupuję fajki – płacę, choruję – płacę.
W pierwszym roku z „przepalenia” umrze 20 osób, w trzecim 10, w szóstym 2, a w następnych tylko co kilka lat ktoś umrze. .. Bo nie opłaca się umierać ;-)

Zauważyłem, że ludzie jakoś dziwnie interpretują znaczenia słowa „wolność”. Na początek cytat z jednego z blogów.
(http://action-freedom.blog.pl/ ). Propagatorów jakiś dziwnych ruchów reklamować się nie powinno, ale cóż.

„Wchodząc do obojętnie jakiego sklepu trzeba się nieźle natrudzić, żeby znaleźć produkty który nie jest opatrzony metka: made in China, Indonesia, itp. W takim razie gdzie jest ta wolność wyboru o której mówicie? To jest zwykłe mydlenie oczu, że kapitalizm umożliwia wolności wyboru. Bo w rzeczywistości między czym mam wybierać, między Nike? Adidas? Reebok? Gap? a może niefirmowymi ciuchami, które i tak wszystkie pochodzą z jednego źródła, z azjatyckich manufaktur. Jak widzicie wręcz nie możliwe jest aby nie mieć na sobie nic z Chin.”

Czytaj dalej »

Już raz pisałem o wyższości wojska zawodowego nad wojskiem poborowym, wywiązała się wtedy dyskusja na trochę inny temat. Teraz myślę iż będzie inaczej ;)

Na początek o absurdach biurokracji.
Czytać (i pisać) ze zrozumieniem uczą już w podstawówce. Najwyraźniej członkowie Powiatowej Komisji Lekarskiej mają problem z tak podstawowymi sprawami.

http://i41.tinypic.com/2604dir.jpg

Z ów dokumentu który dostałem do domu jasno wynika, że powinienem zabrać ze sobą:
- zdjęcie 3×4
- zaświadczenie ze szkoły o pobieraniu nauki (na upartego legitymacja szkolna jest także takim dokumentem) lub świadectwo z gimnazjum oraz świadectwo ukończenia klasy II (w moim przypadku), poświadczające mój poziom wykształcenia. Proste.

Czytaj dalej »

To, iż kara śmierci powinna być przywrócona w Polsce, nie ulega żadnej wątpliwości. 63% Polskiego społeczeństwa popiera najwyższy wymiar kary, 31 % jest przeciw.
Na początek – małe rozluźnienie.
W ów 1/3 mieści się także P. Wanda Nowicka, której poglądy są dość paradoksalne dla większości czytaczy jej bloga (zastanawiam się czasem do kogo Ona pisze swoje artykuły ?). Zadeklarowana feministka popiera aborcję, jednocześnie będąc przeciwna karze śmierci , określając ją jako ‘nieludzką’. Jak wiadomo od dawna, środowiska feministyczne potrafią ludziom mieszać w głowie. Jej argumenty (i artykuły) są idiotyczne i strasznie śmierdzące lewizną. Ale każdy pisze jak myśli…
Przejdę do sedna sprawy, z grubej ruły.

Kara śmierci powinna być orzekana w następujących przypadkach:
– umyślne i planowane zabójstwo.
– gwałt ze szczególnym okrucieństwem
– zdrada państwa (wywołanie wojny, rewolucji)
- czyny zagrażające porządkowi publicznemu w sytuacjach wyjątkowych (kradzież podczas klęski głodu podczas wojny etc.)

Zacznę od punku pierwszego. Reszta będzie mniej obszernie omawiana.
„umyślne i planowane zabójstwo„. Logiczne jest, że nie można karać w najwyższym wymiarze wszystkich rodzajów morderstw. Zbrodnie popełnione w amoku jak np. zabójstwo kochanka kobiety, popełnione przez jej męża, nie zasługuje na szczególne potępienie. Człowiek w strachu, emocjach działa instynktownie nie zważając na konsekwencje swoich czynów. „Zbrodnia i Kara” Dostojewskiego?
Co innego z zamierzonym zabójstwem.
Człowiek przygotowując się do jakiegokolwiek przedsięwzięcia, robi mały rozrachunek zysków i strat. Oczywiście dokonując zbrodni, od początku nie zakładamy możliwości złapania nas. Aczkolwiek potencjalna kara prześwituje gdzieś w naszej podświadomości.
Nawet, jeśli nie zakładamy ‘wpadki’, to obraz więzienia kreuje się bardziej przytulnie niż szubienica czy krzesło elektryczne. Surowość i nieuniknioności kary będzie odstraszać. Wykrywalność morderstw w Polsce stoi na dość wysokim poziomie (91 procent), więc prawdopodobieństwo odsiadki jest naprawdę wysokie.
Tu pojawia się wolna wola człowieka. Ktoś, kto leży na ziemi i podkłada się pod nadjeżdżający walec ma prawo zostać przejechany, ma prawo także skoczyć z mostu i się zabić (to się nazywa liberalizm). Wolna wola człowieka ‘pozwala’ także zabić drugą osobę – a konsekwencją tego niech jest śmierć zabójcy, która będzie naturalna kontynuacją porządku zakłóconego przez zbrodniarza.
Kara śmierci będzie odstraszać! Na pewno nie wszystkich potencjalnych morderców. Nawet, jeśli uratowalibyśmy przez to tylko jednego niewinnego człowieka od śmierci – kosztem 49 powieszonych morderców – myślę, że warto!

Argument nie do odparcia do przeciwników wysokich kar (teoria całkiem absurdalna, ale swoich zwolenników jednak ma dość sporo) : dlaczego w Polsce za fałszowanie pieniędzy grozi aż 25 lat więzienia? Czyli tyle samo, ile za pospolite morderstwo.
Myślę, że rzeczy oczywistych tłumaczyć nie muszę… Odpowiedzcie sobie sami.

Zdrada państwa (wywołanie wojny, rewolucji) – sądzę, iż jakiegoś szczególnego tłumaczenie nie potrzeba. Generał wojska, ktokolwiek. Sprowadził na kraj wojnę – powinien umrzeć.
Sprawa pokrewna. Dzięki Bogu, Polska nie ratyfikowała protokołu 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (wraz z Włochami, Francją i Hiszpanią), która zakazuje stosowanie kary śmierci w CZASIE WOJNY. Przyjęcie takiej konwencji byłoby jawnym bezsensem. Wojna rządzi się innymi prawami niż czas pokoju. UE za bardzo zagalopowała się w stronę skrajnego humanizmu, gdzie ochrona człowieka jest (podobno) wartością najwyższą. Tworzone ww. typów konwencji jest tego najlepszym przykładem.

Czyny zagrażające porządkowi publicznemu w sytuacjach wyjątkowych (kradzież podczas klęski głodu podczas wojny etc.)
Oczywiście nie chodzi tutaj o kładziesz kromki chleba zgłodniałemu dzieciakowi, tylko o wykroczenia znacznie poważniejsze. Przykład filmowy: W 13 odcinku postapokaliptycznego serialu Jericho* bohaterowie przyjeżdżają na ‘targowisko’ zwane Black Jack. Za drobną kradzież wieszają bez sądu. W przeciwieństwie do innych takich miejsc, tam panuje spokój. Prawie nikt nie kradnie, myślę, iż więzienie nie byłoby tak samo odstraszające.
Ale jest to serial dość futurystyczny. Ów realia chaosu i zamieszania można przenieść na front jakiejkolwiek wojny, aby zobaczyć jak ważne jest utrzymanie porządku i ładu społecznego.

Myślę iż zadaniem nad wyraz trudnym jest przekonanie do kary śmierci jej przeciwników. Nie staram się na siłę tego czynić, aczkolwiek: ‘Zapraszam do dyskusji’ :)

* http://pl.wikipedia.org/wiki/Jericho_(serial_telewizyjny)

Kara więzienia powinna być, czymś, co odstrasza potencjalnych przestępców. Proszę nie mówicie, że człowiek w chwili popełniania występku nie myśli o skutkach, nie kalkuluje tego, iż może zostać złapany. Kalkulacja jest wpisana w psychikę człowieka, idąc do sklepu kalkulujemy, czy mamy wystarczająco pieniędzy, pisząc sprawdzian z niemieckiego, liczę jakie jest prawdopodobieństwo dostania oceny dopuszczającej.

Analogicznie, kara śmierci będzie odstraszać potencjalnych morderców ( o tym innym razem), a więzienie nie powinno sanatorium w którym można odpocząć pod trudach przestępczego życia. Niestety, polskie więzienia w porównaniu z innymi krajami można porównać do weekendowej majówki. Najpierw coś innego…

Japonia państwo wyspiarskie leżące w Azji Wschodniej na Pacyfiku. Morze Japońskie oddziela kraj od kontynentu azjatyckiego. Archipelag Japoński rozciąga się od Wysp Nansei na południu do Hokkaido na północy i składa się z ok. 4 000 wysp. Największe z nich to: Honsiu, Hokkaido, Kiusiu i Sikoku.
Gdzie leży Japonia, każdy chyba wie. Jeszcze mogę dodać, iż Japonia jest jednym z najbardziej rozwiniętych ekonomicznie krajów świata. W tym mlekiem i miodem płynącym świecie, są pewne „enklawy”, które na pierwszy rzut oka nie pasują do tego idealnego społeczeństwa – zakłady karne.

W więzieniu najważniejszy jest regulamin. Nie jest on świstkiem papieru, ale urzeczywistnionymi przykazaniami. Jest on rygorystyczny, odhumanizowany i drobiazgowy. Nie można rozmawiać z innymi wiązaniami (także z sobą samym), pożyczać czegokolwiek (nawet długopisu), robić przysiadów, brzuszków, spacerować…
Latem w celi jest skwar trudny do zniesienia, natomiast zimną temperatura spada do około 5 stopni. Jedyną szansą na przetrwanie jest ruch, skazani robią co mogą, aby się ogrzać a nie naruszać regulaminu…
Niedostosowanie się skutkuje karami finansowymi pobieranymi z wynagrodzenia za pracę wykonywaną w czasie pobytu, oraz pobytem w izolatce. Izolatka jest pomieszczeniem, w którym skazany przez cały dzień musi siedzieć na macie głową do ściany lub na drewnianym krześle stojącym na środku pokoju. Bez zgody strażnika nie może skorzystać w toalety.
Książki są jedyną odskocznią od rzeczywistości. Co 14 dni można pożyczyć 5 książek w języku angielskim. Każda książka musi mieć doklejona karteczkę – zezwolenie na czytanie. Z „legalizacją” czasopism w językach ojczystych jest większy problem. Nielegalne czytanie jest dość rozpowszechnione i zarazem ścigane przez służby więzienne z całą surowością. Grozi za to 7 dni izolatki.

Jedzenie – dzielone w skromnych racjach, przesiąknięte chemią bardziej niż oranżada z Biedronki. Na śniadanie bułeczka, trochę margaryny i dżem, obiad – coś jak zupa, kolacja – najczęściej ryba lub konserwa. Japończycy nie dają więźniom nabiału.
Obowiązkiem każdego skazanego jest praca w warsztatach np. przy skręcaniu zabawek. Miesięcznie więzień rozpoczynający wyrok dostaje pensję w wysokości 600 jenów, czyli około 4 euro.

Cele śmierci nazywane są także „celami psychicznych tortur”. Więzień ma „zachować mentalna równowagę” przed egzekucją. Skazańcy de facto mogą tylko oddychać i poruszać ramionami. Niemal cały czas pali się jaskrawe światło. Na opornych wkłada się kaftany bezpieczeństwa.
W Japonii nie ma instytucji zawodowego kata. Wyrok (powieszenie na szubienicy) wykonuje strażnik więzienny za dodatkową opłatą. Można sobie wyobrazić, iż nierzadko wyroki są wykonywane niehumanitarnie. Konformistyczne społeczeństwo Japonii woli przymykać oko, na tego rodzaju praktyki. Większość ludzi jest obojętnych wobec losu więźniów, a minister spraw wewnętrznych jest wręcz dumny z rygoru jaki panuje w zakładach karnych.

* * * *

Więzienia po czeskiej stronie Cieszyna są w opłakanym stanie. Polacy odsiadający kary w Czeskich zakładach karnych, po przeniesieniu do Polskich, chcieliby z łzami w oczach całować słupy graniczne. Dla nich pobyt w Polskim więzieniu jest bardziej odpoczynkiem niż karą…