Milton Friedman (ur. 31 lipca 1912 w Nowym Jorku, zm. 16 listopada 2006 w San Francisco) – ekonomista amerykański, twórca monetaryzmu, laureat nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1976 roku. Zdecydowany obrońca i propagator wolnego rynku. W książce Kapitalizm i Wolność proponował minimalizację roli rządu w gospodarce wolnorynkowej, w celu zapewnienia politycznej stabilności i wolności. Jego książka Wolny wybór odegrała wielką rolę w kształtowaniu postaw antysocjalistycznych.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Milton_Friedman

Tak, napiszę na kogo oddam swój głos…

Jestem liberałem gospodarczym, wierzę w wolny rynek. I na podstawie poglądów ekonomicznych wybrałem odpowiedniego dla siebie kandydata.

Pierwsza tura jest od wyrażania swoich poglądów.

Janusz Korwin-Mikke jako jedyny uparcie dąży do wprowadzenia prawdziwie wolnego rynku. ^{(1) (2)} Prywatyzacja służby zdrowia, reforma systemu emerytalnego i szkolnictwa, reorganizacja wymiaru sprawiedliwości – o tym mówi się odkąd ja sięgam pamięcią.  Tylko mówi. Żadna dotychczas rządząca partia polityczna nie zdecydowała się odważny krok . Czas na zmiany.

Zdaję sobie sprawę, iż Korwin-Mikke nie ma szans na wygraną. Ale istnieje szansa na promowanie idei wolnorynkowych, pokazanie, że przywiązanie do pojęcia wolności oraz chęć zmian w obecnym systemie, deklaruje nie tylko garstka fanatyków zebranych wokół osoby JKM.

A dlaczego nie inni ?

Jarosław Kaczyński powiedział dzisiaj na spotkaniu wyborczym z rolnikami (?) : „Nie jestem liberałem”. Z resztą, udowadnianie tezy, iż PIS jest partą socjalistyczną w zasadzie nie ma sensu, ponieważ PIS był, jest i będzie socjalistyczny – to fakt. Moralistą nie jestem, więc samo utożsamienie się z konserwatyzmem w życiu społecznym to za mało.

Bronisław Komorowski w kampanii prezydenckiej przegiął pałę totalnie. Od zawsze uważałem, że PO ma z liberalizmem tyle wspólnego, ile ja z piłką nożną – coś tam wiem i czasem pokopię.⁽³⁾ Niemniej, pokładałem pewne nadzieje w rządach PO. Lecz gdy słyszę z ust Komorowskiego: „nie jestem za prywatyzacją służby zdrowia, tylko zwiększeniem konkurencyjności szpitali”, otwiera mi się nóż w kieszeni. Reforma służby zdrowia nie może mieć wersji light! I Bronek to dobrze wie, że NFZ prędzej czy później sprywatyzowany zostanie. Ale co tam, obecnie lepiej jest działać populistycznie i mówić tak, jak tego oczekuje lud…

Grzegorz Napieralski – lewica, socjalizm, SLD. Bez komentarza.

Andrzej Olechowski – niby za, niby przeciw. Nic konkretnego nie słyszałem, aczkolwiek wydaje mi się ciekawy fragment jego programu wyborczego: „Ważną zasadą nowego systemu [opieki zdrowotnej] winna być konkurencja zarówno ubezpieczycieli, jak i jednostek świadczących usługi medyczne.” ⁽⁴⁾ Poza tym, nic interesującego.

Reszty komentować nie będę. Szkoda Waszego czasu.

Druga tura jest od wybrania mniejszego zła.

Mniejszym złem jest Komorowski. Sytuację rząd PO – prezydent PIS, już mieliśmy. Czy z tego wynikło coś dobrego? Nie sądzę. Może łudzę się, że podczas sytuacji PO – PO coś się zmieni w Polsce.

• Może uda się „przecisnąć” reformę szkolnictwa wyższego tak potrzebną polskim uczelniom wyższym – reforma ta nie jest w wymarzonym przeze mnie wymiarze, ale wprowadzi chociaż trochę świeżości.

• Skoro kupy gówna jakim jest NFZ ruszyć się nie chce, to może komercjalizacja szpitali pomoże choć trochę. Wszak nieśmiałe próby reform liberalnych są lepsze od zatwardziałego socjalizmu.

A może (liberalne) PO poczuje, że ma władzę i wprowadzi kolejne ograniczenia wolności obywatelskiej, nałoży wyższą akcyzę na paliwo, alkohol i papierosy a na koniec, za dobrze wykonany plan czteroletni zwiększy zarobki posłów.

Marzy mi się życie w kraju w którym mam zapewnioną profesjonalną opiekę zdrowotną, dzieci uczęszczają do dobrze kształcących szkół i uniwersytetów a sam nie boję się zostawić pod sklepem otwartego samochodu. Może kiedyś.

Przypisy:

(1) http://prezydentxxi.pl/gospodarka/

(2) http://korwin-mikke.pl/strony/wolnosc_i_praworzadnosc_zarys_programu

(3) „Liberałowie udowodnili, że nie mają żadnych, najmniejszych kwalifikacji ekonomicznych, i nigdy w żadnej koalicji – gdyby do takiej kiedykolwiek doszło – nie mogą obejmować resortów ekonomicznych, bo zrujnują kraj.” Stefan Niesołowski źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Stefan_Niesiołowski

(4) http://www.olechowski.pl/program/show/id/6

Milton Friedman, kiedyś powiedział: If you pay people not to work and tax them when they do, don’t be surprised if you get unemployment. (Jeśli płacicie ludziom za to, że nie pracują, a każecie im płacić podatki gdy pracują, nie dziwcie się, że macie bezrobocie.)

Jeżeli płaci się społeczeństwu za ‘nic nie robienie’, nie można mieć pretensji, iż bezrobotni mają trudność w odnalezieniu się na rynku pracy. Państwo nie powinno być instytucją charytatywną, wspierającą lenistwo i permanentny brak zaangażowania. Urzędy Pracy można śmiało zastąpić prywatnymi Agencjami Pracy, które notabene działają prężniej i na wyższym poziomie, a co najważniejsze nie są finansowane z podatków obywateli.
Jestem w stanie zaakceptować półroczną pomoc dla ludzi pracujących przez dłuższy czas i nagle tracących zatrudnienie. 6 miesięcy jest wystarczającym okresem na pozbieranie myśli, przekwalifikowanie i znalezienie nowego zatrudnienia. Pomoc powinna być taka, aby ludziom opłacało się intensywnie szukać pracy!

Wprowadzenie rozwiniętego socjalnego zaplecza w Państwie, powoduje utratę jednej z najważniejszych wartości dla człowieka – empatii. Wymagamy od Państwa pomocy dla najuboższych, bo tak jest wygodniej – obrócić się plecami, bądź przejść bokiem obok potrzebującego. Gdzie jest rodzina, przyjaciele, najbliżsi, gdy ktoś straci pracę? Najłatwiej poradzić – „idź do urzędu, zarejestruj się, pobierz zasiłek. Może ktoś Cię będzie potrzebował”.
Aparat pomocy socjalnej wypiera zwyczajną ludzką solidarność, tworząc ludzi nieczułych na ludzką krzywdę i potrzebę. Śmiem twierdzić, iż materialna pomoc Państwa zabija emocjonalnie ludzi, co na dłuższą metę jest całkowicie szkodliwe:
- Państwo stosujące szeroki wachlarz opieki, prędzej czy później będzie musiało podnieść podatki, co siłą rzeczy zahamuje rozwój gospodarczy.
- Gdy zapomogi dostępne są bardzo łatwo, zgłaszają się po nie osoby, które faktycznie nie potrzebują pomocy , co w ostateczności doprowadza do sytuacji, iż naprawdę potrzebujący pozostanie bez wsparcia.

Dlatego jestem zdania, iż materialną pomoc powinna zostać przekazana w ręce fundacji charytatywnych bądź kościołów. W organizacjach takich pracują osoby mające doświadczenie w pomaganiu ludziom. Nie twierdzę utopijnie, że wraz z takim manewrem zlikwiduję problem pobierania materialnej pomocy przez ludzi niemających trudnej sytuacji, ale jestem przekonany, iż proceder ten zostanie w dużej mierze ukrócony. Pracownicy instytucji charytatywnych są to zazwyczaj ludzie, którzy czują powołanie do pomagania innym. Nie są to urzędasy przygnębieni swoim zajęciem, którzy podpiszą wszystko co mają na biurku, żeby tylko szybciej w domu zjeść obiad.

… bo kroczący kapitalizm czasem depcze ludzi. Lecz nierzadko znajduje się dłoń, która wyciągnie ofiarę spod stopy pieniądza.

12-letni uczeń jednej z brytyjskich szkół, został zawieszony za nielegalne rozprowadzanie wśród kolegów chipsów. Nastoletni dealer złamał w ten sposób zakaz sprzedaży na terenie szkoły tuczącego jedzenia. Przepis zaleciło brytyjskie ministerstwo edukacji, by przeciwdziałać problemowi nadwagi wśród młodzieży.

Dla mnie – ekonomisty, chłopak jest wybitny. Znalazł niszę rynkową, zainwestował w produkt i zaczął go sprzedawać o 50 pensów drożej niż w sklepie. Przypuszczam, iż na brak klientów narzekać nie mógł – młode społeczeństwo spragnione czispów, garnie się do tych smakowitych i chrupiących przekąsek.

Pomijając aspekt ekonomiczno przedsiębiorczy całego wydarzenia, należy spojrzeć na to ze strony społecznej. W Wielkiej Brytanii, otyłość stała się problemem społecznym, nic więc dziwnego, że rząd spróbuje przeciwdziałać tej chorobie. Lecz jak już nie raz wspominałem, zadaniem rządu nie jest wychowywanie dzieci! To rodzice od najmłodszych już lat muszą dziecku tłumaczyć zasady zdrowego odżywiania – to jabłko czy jogurt powinny być zagryzką pomiędzy posiłkami, a nie paczka chipsów lub tabliczka czekolady.

Ojciec i matka często idą na łatwiznę, dają dziecku rano 10 zł i mówią: „kup sobie coś do jedzenia, byle nie chrupki lub batona”. Logiczne jest, że dziecko samo sobie nie kupi bułki, soku, jabłka czy mandarynki. Będąc pod presją swoich rówieśników będzie jadło niezdrowe i (do końca nie jestem przekonany czy) smaczne dla niego rzeczy. To rodzice mają dziecku rano przygotować bułkę z szynką i jako podwieczorek dać owoc do szkolnego tornistra! Tak banalnie prosty zabieg może wyrobić w dziecku zasady zdrowego odżywiania.

‘Zakaz’ – sam w sobie, rzadko spełnia zamierzona rolę. Reguła niedostępności polega na przypisywaniu większej wartości tym produktom, które są dla ludzi niedostępne. Nieosiągalność oznacza utratę swobody działań i wyboru, co wywołuje nasz opór. Wyniki badań przekonują, że ograniczenie dostępu do jakiegoś dobra powoduje, że ludzie widzą je w lepszym świetle i bardziej pragną je posiadać (1). Dlatego bardziej efektywnym rozwiązaniem wydaje się być pokazanie alternatywy, która będzie zarówno smaczna jak i zdrowa. Któż z nas nie lubi sałatki owocowej ? Dlaczego więc sałatki owocowe nie są sprzedawane w szkolnych sklepikach ?

Pozostaje jednak pytanie: „Czy szkoła dobrze zrobiła zawieszając chłopaka z prawach ucznia?”. Myślę, że tak. Pomimo, iż stanowione przez rząd Wielkiej Brytanii prawo, z mojego punktu widzenia jest co najmniej idiotyczne, dzieci od najmłodszych lat powinny wiedzieć, iż nie mogą bezkarnie łamać zasad. Z drugiej strony natomiast, ustawodawca powinien stanowić prawo w taki sposób, aby nie miała miejsce tak paradoksalna sytuacja, jak ta przedstawiona powyżej.

Jak zawsze czekam na Waszą opinię. Czy szkoły dobrze robią, zakazując sprzedaży „niezdrowych” artykułów?

PS Świątecznie zrobiło się na blogu za sprawą Zabka, który przygotował zimowe logo. Serdecznie mu za to dziękuję! Dwudziestostopniowe mrozy idą do Polski, więc czym prędzej wyciągam ciepły szalik i rękawiczki.
Przypominam także o podstronie http://tuudi.net/facebook/ :)

(1).Robert B. Cialdini. Wywieranie wpływu na ludzi.

Rzecznik Praw Obywatelskich chce stworzenia systemu obowiązkowych ubezpieczeń od skutków klęsk żywiołowych. RPO zwrócił się z apelem do premiera o rozważenie projektu ustawy w tej sprawie.(…)
- Biorąc pod uwagę występujące obecnie tendencje w zmianach klimatycznych wydaje się celowe i pilne wprowadzenie również w Polsce systemu, który by dalekosiężnie, skutecznie i bardziej sprawiedliwie rozkładał ciężary walki ze skutkami klęsk żywiołowych – sugeruje Rzecznik.

Jest sprawą zupełnie oczywistą, iż jakiekolwiek ubezpieczenie nie powinno być obowiązkowe, a już na pewno nie od skutków klęsk żywiołowych. Zastanawiam się, jaki interes ma Pan Kochanowski w proponowaniu takich niedorzeczności, bo szczerze wątpię, że kieruje się dobrem obywateli. No, może tych pracujących w firmach ubezpieczeniowych…

Niech mi ktoś wytłumaczy, po jaką cholerę mam się ubezpieczać od powodzi, gdy mój dom stoi na wzgórzu, a do najbliższej rzeki czy jeziora mam 5 kilometrów? Z jakiej racji Państwo w imię „sprawiedliwego rozkładu ciężaru walki” de facto każe mi płacić na innych ludzi?

Przezorny człowiek, spoglądający w przyszłość, aby uchronić się przed kataklizmem: może albo samemu się ubezpieczyć, albo budować swój dom, nie w pobliżu rzek, ale w miejscach stosunkowo bezpiecznych. Sam jestem w stanie ocenić realne zagrożenie dla moich posiadłości i sam powinienem mieć możliwość zadecydowania, czy chce się ubezpieczyć czy nie. A może po prostu, nie lękam się żywiołów, bo mój dom to prawie bunkier ? ;)

Nowa, a jakże ciekawa dyrektywa EU, nakazuje sporządzanie bilansu cieplnego budynku. Każdy nowo wybudowany budynek mieszkalny MUSI mieć sporządzany taki bilans. Po co? Aby zahamować globalne ocieplenie i zapłacić odpowiedniej osobie 500 złotych za kawałek papieru, który nie ma dla mnie żadnego znaczenia !

My home is my castle ! I to jest moja sprawa, czy mój dom traci 8/9 wyprodukowanej energii cieplnej, czy tylko 1/9. Przecież w moim interesie jest, aby wybudować taki dom, który jest tani w ogrzewaniu i nie potrzebuję do tego specjalnej pomocy Unii Europejskiej.

Co więcej, aby dom został odebrany MUSI być otynkowany i… mieć balustrady.

A może ja chciałbym LEGALNIE mieszkać w lepiance ? Bo lubię, po prostu. Czy Państwo może utrudniać dążenie do szczęścia, tylko dlatego, iż moja lepianka nie spełnia idiotycznych norm unijnych ?
A może mnie nie stać na tynk. I co wtedy? Czy Państwo opiekuńcze dopłaci? Przecież ja gdzieś zameldowany być muszę !

Czym jest wolność ? Możliwością decydowania o tym, gdzie i jak chcę mieszkać !

=====
Polecam świetny reportaż Bartosza – Strange Fruit’a http://strangefruit.blog.onet.pl/ z koncertu Depeche Mode na którym byliśmy w Bratysławie :)