fot. us.edu.pl

Od pierwszego października nie będzie już stypendium za wyniki w nauce. Zastąpi je stypendium rektora, które pobierać będzie mogło nie więcej niż 10% uczących się. Dotychczas pula pieniędzy przeznaczona na stypendia była dzielona po równo: 50% na socjalne i 50% na naukowe. Od nowego roku akademickiego proporcje te zostaną zmienione: 60% na stypendia socjalne i 40% na resztę, czyli naukowe, artystyczne i sportowe.

W praktyce oznacza to, że liczba studentów pobierających stypendium naukowe zmniejszy się z  240 tys. do 190 tys. Statystycznie rzecz ujmując: co piąty student straci stypendium naukowe.  Podobno w przyrodzie nic nie ginie. Na uczelniach wyższych będzie podobnie : co zabiorą zdolnym – dostaną biedni.  

Jak już wielokrotnie pisałem na blogu: nie jestem zwolennikiem całkowitego zniesienia stypendiów socjalnych – istnieje część studentów, których sytuacja materialna jest kiepska – takim osobom należy pomóc. Lecz pomoc ta nie może być oderwana od wyników w nauce! Skandaliczne jest pobieranie stypendium socjalnego za sam fakt studiowania. Proponuje wprowadzenie progu ocen, od którego można ubiegać się o pomoc finansową. Próg ten oczywiście nie może być za wysoki – sugeruję 0,01 powyżej średniej ocen wszystkich studentów uczących się na danej specjalizacji/roku. Chyba nie jest tak trudno być „przeciętnym +0,01″ studentem ?

Wraz z reformą systemu stypendialnego musi iść w parze rozbudowanie systemu pożyczek studenckich. Bardzo ciekawie sprawa rozwiązana jest w Walii, gdzie każdy student, aby opłacić edukację wyższą bierze pożyczkę, którą spłaca, jeżeli jego dochody po podjęciu pracy zarobkowej przekroczą określony próg. Jest to także dobra metoda statystyczna – od razu można zauważyć, studenci których kierunków i uczelni przekraczają próg, a więc są dobrze przygotowani do wkroczenia w życie zawodowe.

Zastanawiam się, kiedy minie ta zaskakująca mentalność, która powoduje, że bardziej wspiera się ubogich, zamiast zdolnych. Czyż na uniwersytetach nie powinno się robić nauki? Pomagajmy młodym studentom w pracach naukowych, badaniach, eksperymentach a pomoc społeczną zostawmy innym instytucjom.

A konferencja dotyczyła „Formy promocji i reklamy w Internecie”. W jakiś (duży?) sposób reklama i promocja dotyczy także i blogów – marketing internetowy wcale nie jest taki prosty jak się wydaje i w tym temacie niestety za wiele do powiedzenia nie miałem. Ze słuchaczami, głownie studentami politologii podzieliłem się natomiast swoimi przemyśleniami na temat prowadzenia bloga, najczęstszych błędów, ogólnej filozofii pisania a także wrażeniami z Gali Bloga Roku. 

Prelegentami byli: dr Patrycja Szostok – Adiunkt w Zakładzie Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego, pani doktor mówiła o kampanii prezydenckiej  prowadzonej w internecie oraz Wojtek Kiljańczyk, działacz społeczny, radny miasta Rybnik, który z kolei przygotował prezentację o swojej kampanii prowadzonej przed wyborami samorządowymi. Całe spotkanie prowadziła Ewa Kwiecień – niezwykle sympatyczna studentka politologii.

Wszystkie konferencje i spotkania są fajne, bo za darmo dają obiad i jeszcze butelkę oranżady na drogę! Nie inaczej było i tym razem. Organizatorzy pod względem merytorycznym i logistycznym spisali się na medal – za co im serdecznie dziękuję :) Aha, no i kampus w Rybniku bardzo ładny. Jak mnie nie będą chcieli w Krakowie, to tam pójdę ;)

I zdjęcia:

[Pokaż jako prezentację]

[View with PicLens]

Ekipa fundacji Moje Stypendium wygłosiła ciekawą prelekcję, której najważniejsze kwestie prezentuje Wam poniżej ;)

Szacuje się, że łączna kwota przeznaczana w Polsce na stypendia to około 3 mld złotych. Z czego 2,5 mld pochodzi z budżetu państwa, a 0,5 od firm, samorządów, szkół i NGO. To, że system przyznawania stypendiów w Polsce kuleje a stypendia są nieadekwatne do potrzeb – widzą chyba wszyscy. Dziwna to prawidłowość, skoro system jest zły, dlaczego się go nie reformuje?

Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o… przepisy. W ustawodawstwie polskim są wyróżnione 4 rodzaje stypendiów.  I właśnie przepisy ograniczają działania organizacji, które chciałby wspierać zdolnych studentów. Nawet jeżeli ‘stypendium dla zdolnych chemików organicznych’ jest pochodną ‘stypendium naukowego’, to w przypadku takiego nazewnictwa Urząd Skarbowy może nałożyć na organizację konieczność zapłacenia zaległego podatku za działalność pozastatutową.

Brak specjalizacji pociąga za sobą brak efektywności przyznawania stypendiów.

Przykładem miasta, w którym system stypendialny działa bardzo dobrze jest Nidzica. Miasto zauważyło, że korzyści z przyznawanych stypendiów czerpią trzy grupy:

• Młodzież – otrzymuje stypendia, czyli są bezpośrednim beneficjentem.
• Przedsiębiorcy – zyskują kapitał intelektualny – najważniejszą cześć współczesnej organizacji.
• Lokalna społeczność – rozwija się. Bez kapitału intelektualnego mniejsze miasta po prostu zanikają.

Co roku organizowany jest bal charytatywny w którym biorą udział absolwenci, przedsiębiorcy i wszyscy inni, którzy chcą pomóc. Na przestrzeni lat, akcja tak bardzo zakorzeniła się w świadomości mieszkańców i lokalnych przedsiębiorców, iż wspomniany bal i cała kampania stała się czymś całkowicie naturalnym. O ile na początku przedsiębiorcy nie chcieli fundować stypendium malarzom czy muzykom, o tyle teraz pieniądze znalazły się także dla artystów :)

Ciekawe rozwiązanie wprowadził także powiat kwidzyński. Fundowane są stypendia dla studentów medycyny (także i spoza powiatu), którzy podpiszą „lojalkę”, iż po zakończeniu studiów będą pracować na terenie powiatu przez taką liczbę lat, jaką pobierali stypendium.

Pod koniec rozgorzała dyskusja o zasadności przyznawania stypendiów naukowych dla bogatych studentów. Jest oczywiste, że stypendia naukowe muszą być oderwane od dochodów i zamożności studenta. Ale argumentacja tej tezy, to już temat na inny wpis.

„Dziennik Polski” donosi: Nowa ustawa o szkolnictwie wyższym, wchodząca w życie w październiku 2011, prawdopodobnie pozbawi tysiące studentów prawa do stypendium naukowego. Wszystko przez nowy sposób podziału środków przeznaczanych na ten cel.

Obecnie do podziału jest ok. 1,5 mld zł i to się nie zmieni, inne będą jednak rządzące nim zasady. Teraz uczelnie dzielą pieniądze na pół: 50 proc. na stypendia naukowe, tyle samo na socjalne. Od przyszłego roku na stypendia socjalne ma iść 75 proc. puli, a jedynie 25 proc. uczelnie będą mogły przekazać na stypendia dla najzdolniejszych. To może oznaczać, że liczba osób je pobierających stopnieje z ok. 250 do 180 tysięcy.

Jakub Jasiński, przewodniczący samorządu studentów UJ, szacuje, że po wejściu w życie nowych przepisów liczba osób otrzymujących stypendia naukowe na tej uczelni spadnie z obecnych 3 tys. do zaledwie 50.

Na dodatek o wiele trudniej będzie takie stypendium otrzymać – wysoka średnia ocen już nie wystarczy. Student będzie musiał wykazać się dodatkowo np. udziałem w konferencjach, sympozjach, pracach badawczych czy działalnością na rzecz samorządu studenckiego

Tysiące studentów straci prawo do stypendium naukowego, więc pewnie tysiące uzyska prawo do stypendium socjalnego. Powtórzę raz jeszcze: reforma systemu stypendialnego jest konieczna, lecz w całkowicie innej formie! Należy obniżyć kwoty stypendiów socjalnych a podwyższyć za wyniki w nauce i sporcie. Ponadto otrzymanie stypendium socjalnego nie może być oderwane od wyników w nauce.

Pokrętna logika socjalizmu – zdolnym studentów rzucać ochłapy a wspierać nieróbstwo.

Źródło: http://www.squidoo.com/coloring-book

Podstawowym błędem jest założenie „państwo wie lepiej” – państwo wie, kto jest potrzebujący, państwo wie, co jest dla nas dobre, państwo wie, ile komu dać. Wprowadzenie rozwiniętego socjalnego zaplecza w Państwie, powoduje utratę jednej z najważniejszych wartości dla człowieka – empatii. Człowiek spycha na instytucje państwa pewną moralną odpowiedzialność.

W odpowiedzi na zarzut przedstawiony na początku, bardzo często zadaję pytanie: „A co Ty zrobiłeś aby pomóc potrzebującym?” Jedną z najciekawszych odpowiedzi, było stwierdzenie „wspieram socjalistyczny model państwa”…

Wraz z Samorządem Studenckim, w ramach akcji Szlachetna Paczka, organizuje zbiórkę artykułów dla Pani Krystyny, która wychowuje dwójkę wnuków. Zarządzanie studiuje ponad 250 osób. Jeżeli każdy z studentów przyniósłby tylko artykuł za 3 zł, kosz byłby pięciokrotnie zapełniony i rodzina Pani Krystyny otrzymałaby na święta prezenty o wartości 750 złotych…  Czy dla studenta, kupno zeszytu i kilku przyborów szkolnych dla wnuków Pani Krystyny jest wydatkiem ponad możliwości finansowe?

Z tego miejsca serdecznie dziękuję wszystkim studentom zarządzania, którzy ofiarowali choćby najmniejszą rzecz do koszyka! Do zbiórki włączył się także wykładowca P. Piwowarczyk oraz dyrektor Szkoły Zarządzania dr hab. Joachim Foltys. Im również, w imieniu Pani Krystyny serdecznie dziękuję!

Tym, którzy nie wiedzieli o akcji, przypominam: zbieramy produkty żywnościowe, środki czystości, pomoce szkolne i odzież aby pomóc  Pani Krystynie, która wychowuje Patryka (15 l.) i Dawida (11 l.). Zbiórka trwa do jutra (piątek, 10 grudnia), a produkty można składać do wiklinowego kosza, znajdującego się obok portierni, przy wejściu do budynku Szkoły Zarządzania ;-)

Aleksandra Zarzeczańska (studiuje pielęgniarstwo na Śląskim Uniwersytecie Medycznym) jest szczególnie ciekawą i barwną postacią. Ma dwadzieścia lat, a już jest o niej głośno na lewicowych portalach(1), uczestniczy w paradach ludzi o odmiennej orientacji seksualnej(2) (3), rozdaje prezerwatywy(4), a w przyszłości (jakże by inaczej?) chce działać w związkach zawodowych(5). Nic więc dziwnego, że zgodnie z lewicową demagogią, pod Rektoratem UŚ gadała same głupoty:

„ Przyszłam pod Uniwersytet Śląski, bo studenci z mojej uczelni nie chcieli zorganizować podobnej manifestacji. Bierność to problem młodych Polaków. Minister Barbara Kudrycka chce wprowadzić odpłatne studia na publicznych uczelniach, ale większość osób, w które ta zmiana uderzy, milczy. Mało tego, wiele moich koleżanek uważa, że czesne na państwowych studiach to dobry pomysł, bo jak coś kosztuje, to jest lepsze. Totalna bzdura!”₍₆₎

Pocieszający jest natomiast fakt, że reszta studentów ŚUMu nie ma zamiaru ośmieszać się publicznie. Wszyscy doskonale wiedzą, że płatny ma być DRUGI kierunek i to jeszcze w określonych przypadkach. Dziś nie miejsce i czas, aby tłumaczyć dlaczego studia CAŁKOWICIE powinny być płatne, lecz czy nie zastanawiający jest fakt: pod rektoratem protestowała garstka studentów, reszta albo krytykuje, albo jest temu obojętna. Wniosek: studenci nie są bierni, studenci popierają reformę.

Zarzeczańska myli się w stwierdzeniu: „jak coś kosztuje, to jest lepsze. Totalna bzdura”. Oczywiście nie chodzi mi o jakość samą w sobie (np. podwyżka cen za wodę bieżącą, wcale nie musi prowadzić do polepszenia jej jakości), ale o nasze postrzeganie jakości. „Istnieje wiele dowodów na to, że im więcej wysiłku dana osoba wkłada w swoje zaangażowanie w jakąś sprawą, tym bardziej pozytywny staje się jej stosunek do tej sprawy(7)”. Psychologowie społeczni są zgodni: ludzie bardziej angażują się w projekty lub szkolenia, w sytuacji, gdy sami pokrywają część lub całość kosztów(8).  Wniosek jest prosty: studenci bardziej przykładaliby się do nauki, wiedząc, że płacą za nią realne pieniądze, niż w sytuacji sponsorowania nauki przez państwo. Łopatologicznie: długopis podświadomie uważamy za lepszy, gdy zapłaciliśmy za niego 2 zł, niż gdy dostaliśmy go za darmo.

A dlaczego jakość kształcenia jest niska i jaki ma to związek z opłatą czesnego? Odpowiedz na to pytanie P. Zarzeczańska znajdzie w podręcznikach opisujących podstawy ekonomii.

Warto zastanowić się także, dlaczego (prywatna) Akademia Leona Koźmińskiego jako jedyna polska uczelnia wyższa, znalazła się w rankingu najlepszych studiów menadżerskich wedle Financial Times…₍₉₎

A dla prawicowców i liberałów, szczerze polecam lekturę bloga Aleksandry Zarzeczańskiej, lewicę i socjalizm trzeba poznać od środka: http://a.zarzeczanska.salon24.pl/posts/

PS znalazłem także kilka fotek z protestu. Mam nadzieję, ze DZS nie ma nic przeciwko ich wykorzystaniu. Zródło: http://www.facebook.com/

[Pokaż jako prezentację]

[View with PicLens]

• 1. http://www.lewica.pl/?id=20750
• 2. http://nk.pl/#profile/5041693/gallery/17
• 3. http://nk.pl/#profile/5041693/gallery/16
• 4. http://www.mmsilesia.pl/
• 5. http://www.obywatel.org.pl/
• 6. http://katowice.gazeta.pl/katowice
• 7. Robert Cialdini 1993.
• 8. Brak przypisu. Tego typu twierdzenie można znaleźć w każdej książce o zarządzaniu zasobami ludzkimi i motywowaniu.
• 9. http://rankings.ft.com/businessschoolrankings