Blog Tuudi.net

Dzisiaj miałem okazję brać udział w warsztatach prowadzonych przez Rafała Ziemkiewicza. Wykorzystałem sytuację i zadałem redaktorowi kilka pytań oraz wyraziłem swoją opinię dotyczącą narracji jaką prowadzi względem Śląska i Ślązaków. Nie miałem dyktafonu, zatem pytań i odpowiedzi nie mogę zacytować dosłownie. Zapewniam natomast, że ogólny sens starałem się zapisać rzetelnie.

Na początku stwierdziłem, iż mogę domniemywać z felietonów Pana Ziemkiewicza, że tematyka śląska jest mu nieobca – wszak rozważał już pożądaną kolorystykę Stadionu Śląskiego, negował istnienie narodu śląskiego, a także jest zdania, że na Śląsku „szaleją kryptofolksdojcze od Gorzelika”.

Poszedłem trochę w inna stronę i zapytałem, czy nie zauważa, że we własnych felietonach oraz tekstach pojawiających się w Uważam Rze, przedstawia się Ślązaków jako społeczność stwarzającą zagrożenie, bez eksponowania aspektu innej tożsamości kulturowej Ślązaków (która jest bezsporna), a która jest zagrożona wymarciem, jeżeli nie podejmiecie próby jej rekultywacji? Czytaj dalej »

I to jeszcze jak! Dawno nic na blogu nie rozdawałem. Może z okazji Walentynek czas przełamać złą passę?

Mam dla Was coś specjalnego: kartkę Jo Ci Przaja (dla goroli: Ja Cię Kocham) która, jak pisze producent jest „Drukowano typograficznie w drukarni Muzeum Prasy Śląskij w Pszczynie na prasie Heidelberg, kero mo przeszło 100 lot.” Mje się fest podobo, a o jej niezwykłej sile świadczą słowa sprzedawczyni w Rondzie Sztuki, która stwierdziła: Nie pan jeszcze żony?! Da Pan taką kartkę i na pewno się zgodzi nią zostać!

• Na początek do puli rzucam dwie kartki, jeśli będzie dużo zgłoszeń – dołożę.

Co należy zrobić aby dostać kartkę? Nic trudnego! Napisz w komentarzu poniżej co lubicie lub komu przajecie i dlaczego? Autorzy najciekawszych odpowiedzi otrzymają ode mnie kartkę z upominkiem. Aha, możecie pisać po polsku :)

• Konkurs trwa aż do momentu, gdy napiszę, że już nie trwa. W komentarzu. Ha!

A kartka wygląda tak:

[Pokaż jako prezentację]

[View with PicLens]

źródło zdjęć: http://gryfnie.com/kartki

Ile razy byliście uczestnikami następującej sytuacji: siedzicie w kinowym fotelu, rozgrywa się kluczowa dla fabuły akcja, okupanci wieszają 20 powstańców. Z fotela obok słyszysz „siiiiooorb. Kurde, skończyła mi się coca-cola!!!”. Albo jeszcze lepiej: główny bohater przemierza dżunglę, pełna napięcia scena. Nagle, chrum, chrum, chrum… Czy to królik? Gdzież tam, to współbiesiadnik rząd powyżej je chipsy.

Nie żebym gardził spożywającymi popcorn.

To bardzo dobrze, że ludzie chodzą do kina nawet wówczas, gdy na ekranie mordują Żydów, a on zajada się prażoną kukurydzą. Cieszy mnie, że przekaz kulturowy trafi także do tych, którzy nie widzą sprzeczności pomiędzy tymi dwoma czynnościami.

Ja jestem z tego sortu, który popcornu w kinie nie jada wcale, a konsumpcję na pewnego rodzaju gatunkach filmowych, uważa za moralne morderstwo, porównywalne ze spożyciem chipsów w teatrze czy w kościele. Byłbym nawet skłonny zapłacić za bilet kilka złotych więcej, wiedząc, że seans na który pójdę, będzie wolny od amatorów popcornowego kubełka. Czytaj dalej »

Działu kulturalnego Tygodnika Powszechnego nie zwykłem czytać z prostego względu – wszelkie opisy książek, spektakli, wystaw są dla mnie całkowicie niezrozumiałe. Z książkami mam ten problem, że nie jestem filologiem ani literaturoznawcą, aby móc dostatecznie płynnie i obszernie komentować dzieła pisane. A może nawet to dobrze? Wydaje się, że zwykły czytelnik potrzebuje opisu dzieła zwykłego recenzenta.

Sens.

Lajerman nie jest autobiografią Aleksandra Nawareckiego. Jest opowieścią o Śląsku widzianym oczami autora, począwszy od małego bajtla, skończywszy na wykładowcy akademickim. Jak sam twórca napisał: „Osobiste okruchy i ograbki nieuchronnie mieszają się z dyskursem współczesnej humanistyki”. Właśnie wymieszanie czasem i ludowo-plebejskich zwyczajów śląskich z odniesieniami do światowych dzieł literatury, daje niezwykłą mieszankę. Ów konglomerat kultury wyższej z kulturą niższą był na początku trudny do przełknięcia – z biegiem czasu przyzwyczaiłem się i odkryłem, że właśnie takie połączenie stanowi o niezwykłości książki. Czytaj dalej »

Czy Katowice mogą być inspirujące? O Kato opowiadają: Amerykanka, Holender i Rosjanka.

Ciekawe spostrzeżenia :)

Konkurs tym razem zewnętrzny, czyli nie mój. Ale organizowany przez bloggerkę Magdalenę i dotyczący śląskich obyczajów. Kultywowanie tradycji wspieram całym sercem, więc Was zachęcam do udziału w konkursie.

Wszystkiego dowiecie się na blogu:

http://odkrywajacslask.wordpress.com

PS Oczywiście, przewidziane są nagrody ! :)