Ostatni dzień w Taurach Wysokich przyniósł wymarzoną, bezchmurną pogodę. Na cel obraliśmy dolinę Gradental i schronisko Adolf-Noßberger-Hütte (2488 m n.p.m.), na którego opis trafiliśmy zupełnie przypadkowo. Przed wyjazdem Łukasz miał jednak spore wątpliwości co do tego wyboru. Po przeprawie w dolinie Debanttal dzień wcześniej tutaj również czekał nas 7-kilometrowy odcinek nieutwardzonej drogi z Putschall. Ostatecznie obawy okazały się niepotrzebne, bo nawierzchnia była świetnie przygotowana. Na jej końcu czekał bezpłatny Parkplatz Gradental na ok. 40 aut. Ważna uwaga logistyczna: zasięg komórkowy znika całkowicie tuż po wjeździe w dolinę – nie ma go ani na parkingu, ani w schronisku, a pojawia się ponownie dopiero w połowie podejścia na przełęcz.
Podejście pod schronisko zajmuje ponad 2 godzin marszu przez urokliwe polany z mnóstwem drobnych oczek wodnych. Nad turkusową taflą jeziora Großer Gradensee stało schronisko Adolf-Noßberger-Hütte. Niestety, oficjalnie zakończyło sezon komercyjny dokładnie 18 września, więc spóźniliśmy się o jeden dzień! Zrobiło nam się trochę smutno, ale przy obiekcie wypiliśmy herbatę z termosu w towarzystwie pary spotkanych Austriaków.
Zachęceni pogodą ruszyliśmy wyżej na przełęcz Niedere Gradenscharte (2796 m n.p.m.). Po wyjściu ze schroniska zrobiło się lekko nieswojo… Wokół nie było żywej duszy, w telefonach wciąż brakowało zasięgu, a my nie napisaliśmy bliskim, gdzie w ogóle się wybieramy! Dopiero w połowie podejścia (przy górskim jeziorku) złapaliśmy w końcu sygnał. Idąc pod górę, cały czas mieliśmy za plecami kapitalny widok na sylwetkę schroniska oraz turkusowe jezioro Großer Gradensee.
Samo wejście na przełęcz zajęło nam ok. 1,5 godziny. Na górze spotkaliśmy zaledwie 4 osoby, a na całym odcinku powyżej schroniska minęliśmy w sumie tylko 6 turystów – cisza i przestrzeń nieporównywalna z polskimi Tatrami. Gdy zeszliśmy z powrotem nad Großer Gradensee, przy samym obiekcie kręciło się może z 10 osób, część ruszała na dalsze trekkingi, a inni po prostu obchodzili jezioro. Widoki przypominamy tam trochę Wysokie Tatry, z tą różnicą, że tutaj było praktycznie pusto!
My wylegiwaliśmy się w ostrym słońcu na skałach, a potem ruszyliśmy w drogę powrotną, nocując bliżej Wiednia. To był bez wątpienia najpiękniejszy i najbardziej słoneczny dzień w Taurach Wysokich. A po drodze… stanęliśmy na lokalnego fast fooda, czyli Bosna :)
Informacje praktyczne
- Parking: Parkplatz Gradental (ok. 1640 m n.p.m.) na końcu szutrowej drogi z Putschall. Bezpłatny, na ok. 40 aut.
- Dojazd z Sagritz: ok. 25–30 min (w tym ok. 7 km dobrze przygotowanej drogi szutrowej z Putschall).
- Zasięg komórkowy: całkowity brak sygnału od wjazdu w dolinę Gradental aż do okolic górskiego jeziorka w połowie podejścia na przełęcz (ok. 2600 m n.p.m.).
- Parametry trasy (Parking – Adolf-Noßberger-Hütte – Niedere Gradenscharte – powrót): dystans ok. 12,5 km, suma podejść ok. 1160 m w górę i w dół, czas przejścia ok. 5,5 godz. samego marszu (z dłuższym odpoczynkiem nad jeziorem ok. 7 godz.).
- Czasy na poszczególnych odcinkach:
- Parking → Adolf-Noßberger-Hütte (2488 m n.p.m.): ok. 2 godz. (+850 m).
- Adolf-Noßberger-Hütte → Niedere Gradenscharte (2796 m n.p.m.): ok. 1,5 godz. (+310 m).
- Zejście z przełęczy na parking: ok. 2,5 godz.