Dzień 1: Via ferrata Madonnensteig i Seekofel
Pierwszy dzień w Dolimitach Lienzkich przeznaczyliśmy na przejście dwóch via ferrat. Pogoda od rana nie nastrajała optymistycznie. Było chłodno i ponuro, dlatego po śniadaniu zjedzonym o 7:00 odczekaliśmy do 10:00, aż temperatura nieco wzrośnie.
1. Ferrata Madonnensteig (Große Gamswiesenspitze)
Na pierwszy ogień poszła Ferrata Madonnensteig (wycena C), cechująca się malowniczym przebiegiem i pięknymi widokami na sąsiednią dolinę. Na samej Madonnie nie spotkaliśmy żywej duszy! Mieliśmy całą ferratę wyłącznie dla siebie. Kluczowymi i najbardziej charakterystycznymi punktami tej trasy są 16-metrowy wiszący mostek linowy rozpięty bezpośrednio nad przepaścią oraz rzeźba Felsmadonny zamontowana w skale. Wspinaczka doprowadziła nas na szczyt Große Gamswiesenspitze (2486 m n.p.m.). Pokonanie całej ferraty zajęło nam około 3 godzin, a szlak sprowadził nas ostatecznie na przełęcz Kerschbaumertörl (2285 m n.p.m.).
Informacje praktyczne:
- podjście ze schroniska zajmuje ok 30-45 min.,
- przejście ferraty ok 3-4 h,
- powrót bezpośrednio do schroniska ok 20-30 min.
- trudność ferraty: C
- długość: 650 m.
2. Via Ferrata Seekofel
Mając jeszcze zapas czasu i sił, przetrawersowaliśmy zbocze z przełęczy Kerschbaumertörl na kolejną przełęcz – Ödkarscharte (2596 m n.p.m.), gdzie rozpoczyna się Via Ferrata Seekofel (wycena B/C), której trasa wiedzie przez skaliste gdzbiety i kilka skalnych formacji, oferując piękne widoki. Po dotarciu pod rozwidlenie szlaków pogoda wreszcie się poprawiła, chmury ustąpiły słońcu, choć na samej grani wciąż wiał silny, zimny wiatr. Wspinaczka ubezpieczoną granią na szczyt Seekofel (2738 m n.p.m.) zajęła nam niecałą godzinę. Ze szczytu zwieńczonego metalowym krzyżem roztaczała się znakomita panorama na całe pasmo oraz amfiteatr doliny Laserzkessel.
Schodziliśmy stromym, piargowym szlakiem przez Laserz-Ödkar, obserwując z góry widoczną w dole taflę jeziora oraz dach schroniska. Mimo obaw, pod schronisko dotarliśmy przed 18:00, co dało nam idealny czas na chwilę odpoczynku i zjedzenie obiadokolacji.
Informacje praktyczne:
- podejście ze schroniska zajmuje ok 40-50 min.,
- przejście ferraty ok 2-2.30 h,
- powrót bezpośrednio do schroniska ok 20-30 min.
- trudność ferraty: B/C
- długość: 600 m.
Dzień 2: Panorama Klettersteig – 7 szczytów i najwyższy punkt Lienzer Dolomiten
Drugiego dnia wyruszyliśmy na główną atrakcję naszej wycieczki, czyli Panorama Klettersteig, której zwieńczeniem jest najwyższy szczyt całych Dolomitów Lienzkich, czyli Große Sandspitze (2772 m n.p.m.).
Po śniadaniu ruszyliśmy pod początek ferraty, gdzie zastaliśmy czterech turystów przygotowujących się do startu. Aby uniknąć zatorów i nie iść bezpośrednio za innymi, postanowiliśmy wykorzystać wolne 30–40 minut i podejść na dwa sąsiednie, okoliczne wierzchołki – Laserzwand oraz Schöttnerspitze. Gdy zeszliśmy z powrotem, start ferraty był już pusty, więc założyliśmy sprzęt i rozpoczęliśmy wędrówkę.
Panorama Klettersteig to dość wymagająca kondycyjnie ferrata o długości około 650 metrów oraz wycenie C/D (gdzie przeważająca część odcinków oscyluje wokół stopnia B–C). Trasa przebiega najwyższą granią pasma, co wiąże się ze zdobyciem łącznie aż 7 wierzchołków o wysokościach od 2690 do 2772 m n.p.m. Poza poszarpanymi iglicami otoczenia, z grani rozpościerały się głębokie doliny oraz przejrzysty widok na odległe pasmo Wysokich Taurów z potężnymi masywami Großglocknera (3798 m n.p.m.) i Großvenedigera (3666 m n.p.m.).
Najważniejszym punktem trasy było osiągnięcie szczytu Große Sandspitze (2772 m n.p.m.). Spędziliśmy na wierzchołku dłuższą chwilę, chłonąc panoramę i wykonując pamiątkowy wpis do księgi wejść. Zejście ze szczytu odbywało się ubezpieczonym wariantem Gebirgsjägersteig. Cała pętla zamknęła się w przedziale około 5 godzin. Już o 15:00 byliśmy z powrotem pod schroniskiem, co dało nam długie popołudnie na relaks w słońcu przy zimnej coli i piwku 0% przed kolacją o 18:00.
Informacje praktyczne:
- podejście ze schroniska zajmuje ok 1 h,
- przejście ferraty ok 4 h,
- powrót bezpośrednio do schroniska ok 1.30 h
- trudność ferraty: C/D
- długość: 650 m.
Dzień 3: Laserz Klettersteig na Kleine Laserzwand i powrót do samochodu
Trzeci dzień poświęciliśmy na ferratę Laserz Klettersteig, poprowadzoną stromą zachodnią ścianą na szczyt Kleine Laserzwand (2568 m n.p.m.).
Ferrata liczy 620 metrów długości i posiada oficjalną wycenę C/D (z fragmentami wycenianymi w niektórych przewodnikach na D). Ferrata ta ma bardzo sportowy charakter. Kluczowe miejsce o wycenie D dla osób bez doświadczenia wspinaczkowego może wydawać się nieco siłowe i zmuszające do mocnej pracy rękami, natomiast dla osób mających jakiekolwiek doświadczenie ze wspinaczką lub po prostu regularnie trenujących na siłowni nie będzie stanowiło żadnego wyzwania. Przejście ściany zajęło nam około 2,5 godziny raczej spokojnym tempem.
Największe zaskoczenie czekało jednak na samym szczycie. Kleine Laserzwand (2568 m n.p.m.) okazuje się niespodziewanie rozległą, zieloną i trawiastą polaną, stanowiącą kontrast dla surowych turni skalnych wokoło. Z racji pięknej, słonecznej pogody spędziliśmy tam godzinę, odpoczywając na trawie i podziwiając widoki na grań Laserzkessel oraz schronisko znajdujące daleko w dole.
Informacje praktyczne:
- podejście ze schroniska zajmuje ok 30-45 min.,
- przejście ferraty ok 2.30 -3 h,
- powrót bezpośrednio do schroniska ok 30-45 min.
- trudność ferraty: C/D
- długość: 620 m.
Szybki powrót do schroniska, krótka przerwa na zimną colę i podziwianie widoków przed zakończeniem naszej przygody w tym miejscu. Zejście do samochodu zaparkowanego przy Dolomitenhütte zajęło nam około 1,5 godziny. Zrezygnowaliśmy z jedzenia w Dolomitenhütte ze względu na bardzo wysokie ceny w menu, po czym spakowaliśmy sprzęt do bagażnika i ruszyliśmy w podróż w kierunku kolejnego punktu naszej alpejskiej trasy.