Baza wypadowa: Gasthof Sagritzerwirt
Drugą część wyjazdu (16–19 września 2026 r.) spędziliśmy w Taurach Wysokich (Hohe Tauern), nocując w miejscowości Sagritz w kameralnym Gasthof Sagritzerwirt.
Był to tradycyjny, drewniany hotelik prowadzony z pokolenia na pokolenie, najpierw przez ojca, a dziś przez syna z żoną i dziećmi. Ściany zdobią stare fotografie, pamiątki oraz trofea myśliwskie. W połowie września czuć już było końcówkę lata i przygotowania do zimy. Mieliśmy duży pokój z łazienką i balkonem z widokiem na góry. Obfite śniadania w formie bufetu (8:00–10:00) bazowały na lokalnych wyrobach od okolicznych rolników (Bauerów) – jajkach, wędlinach i nabiale. W dzień wyjazdu pani z obsługi pojawiła się w tradycyjnym stroju (Dirndl), a mimo bariery językowej dogadywaliśmy się bez problemu w przesympatycznej atmosferze.
Lokalny smaczek: Samoobsługowy sklepik Biobauera
Tuż obok hotelu działa samoobsługowy sklepik ekologiczny lokalnych rolników (Biobauer / Almbauern) https://maps.app.goo.gl/TSbYb1XUTp588soR8. Działa na zasadzie pełnego zaufania: wchodzisz, bierzesz świeże sery, wędliny czy przetwory i wrzucasz gotówkę prosto do skarbonki.
Trasa przejazdowa (16 września)
W drodze spod Karlsbader Hütte do Sagritz wstąpiliśmy na obiad do restauracji Gasthof Fronbot. Zamówiliśmy tradycyjny Naturschnitzel in Rahmsauce, czyli soczyste, niepanierowane mięso w ziołowym sosie śmietanowym na dwukolorowym makaronie tagliatelle. Może nie wyglądało, ale smakowało obłędnie!
Dzień 1: Dolina Gschlößtal, lodowiec Schlatenkees i Alte Prager Hütte
Pierwszy dzień w Taurach Wysokich przywitał nas niskimi chmurami, ale po analizie radarów znaleźliśmy jedno okno pogodowe: Dolinę Gschlößtal (Innergschlöß) w Tyrolu Wschodnim (Park Narodowy Wysokich Taurów), uznawaną za jedno z najpiękniejszych zakończeń dolin w Alpach Wschodnich.
Z Sagritz jechaliśmy około godziny na płatny parking przy Matreier Tauernhaus (opłata w automacie przy wyjeździe). Stąd do początku szlaku przy Venedigerhaus Innergschlöß (1691 m n.p.m.) jest ok. 4 km asfaltem, można iść pieszo albo podjechać 8-osobowym busikiem lub ciuchcią wycieczkową (7 € / os. w jedną stronę). Wybraliśmy busik, żeby oszczędzić siły. Po drodze mija się zabytkową, drewnianą osadę Innergschlöß oraz wykutą w skale kapliczkę (Felsenkapelle z 1870 r.).
Z Venedigerhaus ruszyliśmy szeroką, szutrową drogą wzdłuż potoku Gschlößbach, mijając pasące się krowy. Szybko jednak zaczęło się strome podejście wzdłuż wodospadów, które wyprowadziło nas na rozległe, soczyście zielone polany. Krajobraz wyglądał jak żywcem wyjęty z książek Tolkiena.
Na tym odcinku minęliśmy dwa charakterystyczne punkty:
- Salzbodensee (2137 m n.p.m.) – malownicze górskie jezioro otoczone zielonymi zboczami i skałami.
- Auge Gottes („Oko Boga”) – niewielki staw z małą wysepką porośniętą białą, puszystą wełnianką, w którego tafli odbijają się okoliczne szczyty.
Za jeziorkami sielanka się skończyła, weszliśmy w surowy, wysokogórski teren pełen moren i wygładzonych przez lód płyt skalnych. Wśród pasących się (trochę agresywnych) stad owiec naszym oczom ukazał się potężny jęzor cofającego się lodowca Schlatenkees u podnóża masywu Großvenediger.
W drodze do Alte Prager Hütte (2489 m n.p.m.) złapała nas półgodzinna ulewa, ale tuż przy schronisku wyszło słońce. Warto pamiętać, że obiekt nie pełni już funkcji noclegowej ani gastronomicznej, został odrestaurowany jako muzeum. Do środka nie można wejść, ale przez przeszklony przedsionek da się podejrzeć dawne wyposażenie i warunki, w jakich nocowali tu pierwsi alpiniści.
Mieliśmy w planach jeszcze podejście godzinę wyżej do czynnego schroniska Neue Prager Hütte (2796 m n.p.m.) (bazy wypadowej na Großvenediger), ale pogoda znów zaczęła się psuć. Uznaliśmy, że nie ma sensu ryzykować. Góry nigdzie nie uciekną. Zeszliśmy innym wariantem szlaku, zamykając pętlę.
Informacje praktyczne
- Parking: Przy Matreier Tauernhaus, płatny w automacie przy wyjeździe.
- Dojście do Venedigerhaus (1691 m n.p.m.): ok. 4 km pieszo lub przejazd 8-osobowym Taxi Venedigerhaus / kolejką Gschlösser Panoramazug – 7 € za osobę w jedną stronę
- Wariant 1 – Pętla Gletscherweg Innergschlöß (do jeziorek): dystans 9,4 km, przewyższenie ok. 680 m, czas przejścia ok. 4 godz. 50 min, najwyższy punkt: 2287 m n.p.m. (pętla średnio trudna).
- Wariant 2 – Rozszerzony o Alte Prager Hütte (2489 m n.p.m.): dystans ok. 10–10,5 km, przewyższenie ok. 800 m licząc od Innergschlöß (ok. 990 m z parkingu), łączny czas marszu ok. 5–5,5 godz. (dalsze podejście do Neue Prager Hütte na 2796 m n.p.m. to dodatkowe ok. 1 godz. w jedną stronę).