Blog Tuudi.net

Zastanawiam się, kiedy nastąpi wydarzenie, które przeważy szalę goryczy i zwykli obywatele wyjdą na ulicę, aby obalić obecny rząd? Nie przypuszczam, aby istniała chociaż jedna dziedzina, w której rząd Tuska mógłby powiedzieć: jesteśmy wybitni.  Może kiedyś byli dobrzy w pijarze, teraz nawet wizerunek mają żenująco słaby.

Panie Tusk,

Nie mów mi proszę, że jest dobrze. Bo jest źle! Rzekoma reforma służby zdrowia jest krokiem w tył o kilka lat, paliwa w odniesieniu do parytetu siły nabywczej są jednymi z najdroższych w całej Europie, podatki – ciągle idą w górę, emerytury, perspektywa dla mnie trochę odległa, ale wątpię abym dostał na starość więcej niż kilkaset złotych. Autostrady – tak wielki sukces Platformy Obywatelskiej, że budowane za grube miliardy pochodzące z NASZYCH podatków i tak będą płatne. I to kilka razy więcej niż w innych krajach Europejskich! Przecież to kuriozum całkowite! Czytaj dalej »

U Tuudiego sesja w trakcie, dlatego wpisów na blogu nie ma. I póki co nie będzie. Ale nie chciałbym zostawić Was z pustymi rękoma, skoro już wpadliście. Jak pewnie wiecie, obecnie mam w życiu pewien ekonomiczny epizod, związany głownie ze studiami. A tematyka ekonomiczna na blogu nigdy nie była obca.

Na początku polecam Wam wczorajszy Wielki Test Wiedzy Ekonomicznej emitowany w TVP:

Wrzucam pierwszą część – dwie kolejne znajdziecie w powiązanych linkach. Bądź TUTAJ. Nie skupię się na tym, że pytania były tak żenująco łatwe, iż przypuszczam, że moja 14 letnia siostra znałaby na nie odpowiedz. Ciekawsze jest coś innego.

Jak już zobaczycie, przeczytajcie proszę króciutki artykuł: Wielka hipokryzja wiedzy ekonomicznej i odpowiedzcie sobie sami na pytanie: czy chcesz, aby z pieniędzy z Twojego abonamentu, Telewizja Polska kręciła propagandowe materiały, z których jasno wynika – Twój dług jest zły, nasz dobry -  bo PAŃSTWOWY ?!

PS. Aha, i nie chce słuchać, że w tytule mam błąd stylistyczny.

Naród Polski ma zadziwiającą zdolność do niszczenia rzeczy, nie boję się tego słowa – wybitnych, a zastępowania ich miernymi. Nie inaczej jest i tym razem – funkcjonująca już od 2002 roku Śląska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest ewenementem w skali całego kraju – po włożeniu karty do czytnika od razu wiadomo, czy pacjent jest ubezpieczony oraz ile i jakie recepty wypisał mu lekarz.

To tyle z teorii. W praktyce, jak donoszą Tuudiemu źródła zbliżone do lekarskich, dane zawarte na karcie nie zawsze jednoznacznie wskazują, czy pacjent jest ubezpieczony, czy nie. Nie wynika to oczywiście ze złej woli pacjenta, ale ze złego rozkładu obowiązków prawnych – w teorii, pracodawca powinien zgłaszać ubezpieczenia nowego pracownika, tak szybko jak to możliwe. Często zdarza się, że informacja od pracodawcy, trafia do głównego systemu po kilku miesiącach. Tak wiec, czy pacjent w świetle prawa, powinien korzystać z przysługującej mu opieki zdrowotnej, czy nie?

Powyższe niedogodności można rozwiązać bardzo prosto – nakładając na pracodawcę obowiązek szybkiego zgłoszenia pracownika do ubezpieczania opieki zdrowotnej. Niestety, póki co brakuje woli i chęci politycznej…

Czytaj dalej »

Muszę Wam zmartwić – tym razem nie głosujemy na Tuudiego. Laureaci konkursu w danych kategoriach nie mogą brać udziału ponownie (i dobrze), ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby polecić Wam kilka, moim zdaniem godnych uwagi blogów.

Numerów SMS podawać nie będę a tylko linki do blogów z moim komentarzem.

• Moje zainteresowania i pasje

http://odkrywajacslask.wordpress.com. Blogu Magdaleny Zelewskiej przedstawiać Wam chyba szczególnie nie muszę. Śląska kultura, folklor, historia oraz podróże do interesujących miast na Śląsku – to wszystko co znajdziecie na Odkrywając Śląsk.

http://vinylereda.fotolog.pl. Temat vinyli i rapu jest dla mnie tak samo abstrakcyjny, jak język słoweński. Niemniej, polecam Wam blog Marcina Misztalskiego – mojego byłego sąsiada i mieszkańca Łazisk Górnych. Nie obraziłbym się, jakby tytuł Bloga Roku został w Łaziskach :)

• Profesjonalne. 

http://sport48.wordpress.com. Całkowity „must vote” ! Blog Ani i Joli – przedszkolanek z Zabrza, które aktywizują swoich podopiecznych w każdej możliwej formie. Przesympatyczne panie poznałem na zeszłorocznej Gali. Aha, polecam nagraną reklamówkę, w której przedszkolaki zachęcają do głosowania!

• Polityka i społeczeństwo

W tej kategorii to mam szczególny problem, bo dotyczy mnie bezpośrednio. Przeglądałem zgłoszone blogi i żaden nie urzekł mnie szczególnie. Może to wina tylko powierzchownej lektury, albo tematów które mi nie podchodzą?

Z racji tego, zaglądnijcie na blog Rafała: http://mlodypolityk.blog.onet.pl – jest młody, wiele nauki przed nim, ale widzę potencjał. Obiecajcie proszę, że zagłosujecie na Jego blog, jak tylko nauczy się używać klawisza enter. Jak Boga kocham, tej masy tekstu czytać się nie da!

Mam nadzieję, że Onet pamięta o starych znajomych i zaprosi mnie na Galę Finałową. A jak to było w zeszłym roku, możecie zobaczyć tutaj: http://tuudi.net/2011/02/28/blog-roku-2010/

Przyszli, pogodali i poszli. Mierzną mi się coraz bardziej takie debaty. Mądrze mówią, każdy broni swoich racji (Pan Spyra coraz lepiej!), ale dla mnie już to trochę za dużo. Chyba czas na zmianę prelegentów?

Sama idea klubu dyskusyjnego jest jak najbardziej na plus. Rozmowy zgromadzonych z Gośćmi są zdecydowanie bardziej interesujące niż często jałowa wymiana zdań pomiędzy samymi prelegentami. Podobno spotkania na różne tematy są organizowane co dwa tygodnie przez Społeczne Koło Dyskusyjne. Sami siebie określają mianem socjalistów, ale liberałów zapraszają także, serdecznie. Kto ma czas, niechaj wpada!

Na dole oczywiście zdjęcia z Akantowego spotkania.

Dziękuję Miłce Kowalskiej, asystencie pana Spyry za przesłanie zdjęć z rozmowy.

PS. Rozumiem, że FejsBóg jest zajebisty, ale czasem przydałoby się utworzyć stronę poza portalem społecznościowym. Tak, to aluzja do Społecznego Koła Dyskusyjnego.

Działu kulturalnego Tygodnika Powszechnego nie zwykłem czytać z prostego względu – wszelkie opisy książek, spektakli, wystaw są dla mnie całkowicie niezrozumiałe. Z książkami mam ten problem, że nie jestem filologiem ani literaturoznawcą, aby móc dostatecznie płynnie i obszernie komentować dzieła pisane. A może nawet to dobrze? Wydaje się, że zwykły czytelnik potrzebuje opisu dzieła zwykłego recenzenta.

Sens.

Lajerman nie jest autobiografią Aleksandra Nawareckiego. Jest opowieścią o Śląsku widzianym oczami autora, począwszy od małego bajtla, skończywszy na wykładowcy akademickim. Jak sam twórca napisał: „Osobiste okruchy i ograbki nieuchronnie mieszają się z dyskursem współczesnej humanistyki”. Właśnie wymieszanie czasem i ludowo-plebejskich zwyczajów śląskich z odniesieniami do światowych dzieł literatury, daje niezwykłą mieszankę. Ów konglomerat kultury wyższej z kulturą niższą był na początku trudny do przełknięcia – z biegiem czasu przyzwyczaiłem się i odkryłem, że właśnie takie połączenie stanowi o niezwykłości książki. Czytaj dalej »